Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Öldürmeyin Ceylanları, bırakın yaşasınlar,
Yaşadığı topraklarda, korkmadan dolaşsınlar,
Büyümesin diye midir, sizin bunca çabanız,
Büyümeden bu çiçekler, nasıl çiçek açsınlar,

Her kime sorduysam, cevap vermiyor,
Nedense talihim, bana gülmüyor,
Beni sevdiklerim, bile sevmiyor,

Yüklenen bunca yük, reva mı bana,
Bilmem ki çektiğim, ceza mı bana,

CEZVEDE SU KAYNATTIM

Cezvede su kaynattım,
İçine kahve attım,
Elini tutmak için,
Yarime el uzattım.

Adalet çiğnenmeye görsün, suskun kalanlar da suça ortak olurlar,
Keser döner sap döner misali, onlarda bir gün ettiğini bulurlar.

Beni benden iyi bilir yaradan,
Haberdardır açılan her yaradan.
Bana benden de yakın bilirim,
Her ne girdiyse çıkarmışım aradan.

"
GÖRMEDİN

Ya sana çıkar yolum, ya da çıkar toprağa,
Hasretinden dönmüşüm, bil ki sarı yaprağa,
Gururumu almışım ayağımın altına,

"İnsanı insan yapan, taşıdığı şereftir,
İnsanım diyen insan, Rabbiyle müşerreftir.
İnsanlığı kaybeden, hayvan bile olamaz,
Hayvanlar değer taşır, onlar ise çirkeftir."

Cemaatler dinleşti,
Birbiriyle kinleşti,
Parsayı kapmak için,
İnsan değil cinleşti.

Berf dıbarı berf dıbarı,......Kar yağıyor kar yağıyor
gızan lı malı dınalı,............Fukara evde inliyor
neçari ser me belayı,........Fakirlik başa beladır
lı sermeda çıma narı...........Üstümüzden hiç gitmiyor

Cin vardır biliyorum,
Bilip inanıyorum,
Boyutlarımız ayrı,
Ben bunu anlıyorum,