Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Asıl gül insanoğludur, topraktan olmuş hamuru,
Sakın ha yabancı sanma, yerde gördüğün çamuru.

Bataklıkta dolaşanın, çamur sıçrar üstüne,
Üstündeki çamurları, sıçratma sen dostuna,
Dostuna bulaşan çamur, seni temiz kılmaz ki,
Sen düşmüşsün diye niçin, girdin dostun kastına,

Bedenin topraktır sakın unutma,
Bedeninden asla bir parça atma,
Çamur atma gibi, gaflete düşme
Atsın diye ele, çamur aratma.

Bedenin topraktır sakın unutma,
Bedeninden asla bir parça atma,
Eğer birisine çamur atarsan,
Geri başkasına çamur aratma.

Veren el alan elden üstün diye caka satanlar,
Dom dom konuşarak fakire fukaraya çatanlar,
Fukaradan daha çok imanlıysanız işte fırsat,
Halep ordaysa arşın burada ey çamura yatanlar

Her taraf kan içinde,
Beden yok can içinde,
Müslümanım diyenler,
Şöhretle şan içinde.

ÇANAKKALE GEÇİLMEZ

Çanakkale geçilmez, hem nasıl geçilsin ki,
Şehadet namzetleri, hazır kıta beklerler,
Hiç kimse rol biçemez, bilmeyenler bilsin ki,
Şehitler dirildikçe, yorulmaz yiğit erler.

DÖNDÜ LALEYE

Kışlanın önünde, tomurcuk güller,
Bıyıklar terlemiş, kınalı eller,
Hazana dönüşmüş esiyor yeller,

Milli içeceğimiz ayran,
Milli düşmanımız yalan,
Bu milletin düşmanıdır,
Tefrikaya çanak tutan.

CELAL OĞLAN

Askerden henüz gelmişti,,
Daha yeni evlenmişti,
Celalıma kast ettiler,
Celalım hiç gülmemişti,