Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Allah hiç uzak değil,
Yeter ki gönlünü ver,
Hemen secdeye eğil,
Secde edeni sever.

Sen yakar Allah duyar,

ÜZGÜN GÖRÜRSEM

Seni üzgün görürsem, yüreğim kanar benim,
Ateşlere düşerim, bedenim yanar benim,
Ruhum bedenden kopar, aklım dumura uğrar,
Senden ayrıldığım gün, hayalim donar benim.

Peygamber dahi olsa, biliniz ki insandır,
İnsanlık insanlara, yaratandan ihsandır,
Hepimiz Ademdeniz, Adem ise topraktan,
İnsanlık yürek işi, o da ortak lisandır.

Yüreğin dili ortak,
Konuşurum herkesle,
Hemen kurarım kontak,
Aldığım her nefesle.

O ÖYLE BİR ELÇİ Kİ

O öyle bir elçi ki, varlığı çok önemli,
Sonsuza dek geçerli, sanmayın tek dönemli,
Onu her andığımda, gözlerim olur nemli,

İnsan olmak onurların en büyüğü

Akıldır insanın en kıymetli yükü

Muhattap kıldı kendi kelamıyla

Allah Cebrail ve Peygamber,
Vahyin kullara ulaşması,
Peygamberler oldular rehber,
Önlendi kulların şaşması

ÖZEL Şiir
Kişiye ÖZEL dir inan benim bu söylediklerim

Senin kadar yoktur belkide tüm bildiklerim

...Hangi kitapların öğretisidir düşündüklerin

Düşünceyi din yapan, ilahlığa özenir,
Olmaz Allah'a tapan, kibir ile bezenir.
Din Allahın kullara, indirdiği vahiydir,
İlahi kamerada, her ne varsa gözlenir.

Aklı Selim fıtratın çizgisindedir,
Fıtrat ise vahyin bileşkesindedir,
Aklı vahiy ile çek ettiğimizde,
Fıtrat birebir vahyin öznesindedir..