Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

O var etti herşeyi,
Ağlamayı, gülmeyi,
İnsanda düşünmeyi,

O'dur elbette Allah,
La İlahe İllallah,

İlahi bilirim ki, seversin çalışanları,
Örnek olmaktadır bize, hem karınca hem arı,
Bazen de bir musibetle, yapmaktasın uyarı,
Muzaffer kıl ey Allahım, sana inananları,

Kardeşlerim sabredin, zafer uzakta değildir,

Hakkı kimin söylediği pek önemli değil,
Çünkü altın çamurda da olsa altındır.
Sözün kalibresidir, sözü anlamlı kılan,
Hakikati dillendir, yalnızca Hakka eğil.

Şeytana sorarsanız, herşeyi mübah kılar,
Şeytanla dost olur mu, Hakka aşık akıllar.

"Men arefe nefsehu feked arefe rebbehu"
KENDİNİ BİLEN RABBİNİ BİLİR,
RABBİNİ BİLEN ÖLMEZ DİRİLİR,
İnsanım diyen Hakka eğilir.

Ninniler dedin uyuttun,
Kendi kendini unuttun,
Kim demiş kolay büyüttün,
Sen Hakkını helal eyle,
Sevmedim gitmeni böyle.

Hakka inanmış insanlar,
Asla ırkçılık yapmazlar,
Hakkı tanıdıktan sonra,
Batıl yollara sapmazlar,

Seni görmemiş olsam da, görmüş gibi seviyorum,
Sana Allah(C.C.) 'ın Resulu, diye iman ediyorum,
Sana ümmet olmak gibi, bir şerefi taşıyorum,
Şefaatı yalnız senden, yalnız senden diliyorum,

Allah seçti Muhammed(S.A.V.) 'i, Muhammed (S.A.V.) Hakka tabidir,

Güneş yükseldi tavana, sen hala uyuyor musun,
Sabah geçti öğlen vakti, ezanı duyuyor musun,
Her şey hareket halinde, uyuşmuş duruyor musun,

Hareketin muharriki, düşünerek bulunmakta,
Neden düşünmeyenlere. insan adı konulmakta.

Ataşlarda üşüyorum,
Soğuklarda pişiyorum,
Her gün her an düşüyorum,
Hasretinden, hasretinden.

Yandı bagrım ataş oldu,