Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Diyorlar ki bu kaderin,
Kaderin manası derin,
Dünü kazanabildiysen,
Yarına Allah Kerim,

Bitmişim diyorum, inanmıyorsun,
Ben yandığım halde, sen yanmıyorsun,
Bir gün olsun beni, hiç anmıyorsun,
Sana ben sevgilim diyemiyorum,
Sana ben sevgilim diyemiyorum.
...

Günahın da var bir diyeti,
Tertemiz kılmaktır niyeti.

Güya halkı savunuyor,
Halk boş lafla avunuyor,
Şapka düşüp kel çıkınca,
Dizin dizin dövünüyor.

Ruhlar meyilli özüne,
Sadık olmalı sözüne,
Nefsine uyan insanlar,
Bir gün dövecek dizine.

DİYARBEKIR UŞAXLARI

Diyarbekır uşaxları,
Nasıl sevsın yavşaxları,
Ayaxlarında şalvarlar,
Belde acem kuşaxları.

Diyarbekir pır xweşe,
Çıma bextı vi reşe,
Ez ana dur ketıme,
Dılemın pır nexweşe.

DİYARBEKİR ŞENLENSİN

Bir yanda Şanlıurfa, öte yanında Mardin,
Kimse Diyarbekir'e, demiyor nedir derdin.

Bir yanında Batman var, öte yanda Elazığ,

Diyarbekir kapıları,
Çok eskidir yapıları,
Sevenin eline geçmez,
Sevdiğinin tapuları,

Diyarbekir'i GÖZLERİM,
ONU anmakta SÖZLERİM,
ONDAN uzakta KALMIŞAM,
ALLAH VEKİL çok ÖZLERİM.

DİYARBEKİR DİCLE NEHRİ,