Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yüreği yanana sor, ateşin yakışını,
Islanan insana sor, yağmurun akışını,
Seven gönüllere sor, sevgili bakışını,
Soracaksan bana sor,mevsimlerin kışını.

Şu çıktığın merdivenin, basamaklarına bir bak,
Kendi izlerin mi zannediyorsun?
Düşen sarı yapraklar, kaç asırdan beri düşmektedir,
Bilmem biliyor musun?
Şu oyulmuş asırlık çınarın gövdesinde,
Hangi âşıklar duygularını anlattılar,

MENZİLİME YÜRÜYORUM

Tünelin ucu göründü,
Gidenleri görüyorum,
Defterim artık dürüldü,
Menzilime yürüyorum.

Sen merak etmezsen eğer, merak eden bulunur,
Merak etmeyen insana, bilmediği sorulur. Sinan KARAKAŞ

Her kim olursa olsun, görmüş olsa da mektep,
Merkepten farkı kalmaz, eğer olmazsa edep,
Kütüphaneyi yükle, bir de bağla sicimle,
Artı değer sağlamaz,merkep her zaman merkep.

Her varlık önce kendi merkezinde döner,
Sonra efendisinin etrafında döner,
Merkezini kaybedenlerin hali ise,
Frenleri patlamış arabaya döner,

Xwedı me şand wi dıne
Go mebın wana kine,
Em zaroka Ademın,
Adem bawı gıştine.

Zıman mera şirine,

Para birimi lira,
Basıyorlar nasıra,
Böyle giderse eğer,
Ne mum kalır ne çıra.

Lı ser dara da keti,.............................Ağaçtan düştü,
Lı erdı da raketi,.................................Yere uzandı,
Gühdar bum halı vira,.........................Kulak verdim haline,
Çaw gırti, dew wegeti,.......................Gözü kapalı, ağzı açık,

Görüyorum liderler, ilahlık konumunda,
Ona tabi olanın, bakışı bu sunumda,
Bu yaklaşım kişiyi, şirke doğru sürükler,
Liderler dahi olsa, Hakka gider sonunda