Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ez tenyaya, bê vahıra,......Ben yalnızım kimsesizim
Wacı mırı sera şıra,.........Söyleyin nereye gideyim.
Ka piyemı ka mayamı,......Hani anam hani babam,
Ez se waca wacı mıra......Ne diyeyim söyle bana.

Ez nıveşa bê hal menda,..Ben hastayım halsiz kaldım

Dinklerini yüklendiler,
Beyaz beyaz güvercinler,
Tedirgin ve ürkektiler,
Evde bile gariptirler,

Beyaz bir sayfa açtım, demekle açılmıyor,
Geçmişin etkisinden, kolayca kaçılmıyor,
Yaşantının sırları, ortaya saçılmıyor,

Beyaz sayfadan öte, tövbe ediyorum de,
Benim tek çıkış yolum, yöneldiğim tövbede,

Yıllar takip edilmiş,
Yıları kovalamış,
Duyan gelmiş,
Duyan gelmiş,
Duyanlar duymayanlara söylemiş,
Başıma üşüşmüşler,

Bey de bir işçi de bir,
Terk edilirse kibir,
Secdeye varanlara,
Bahçeye döner kabir.

Duygularıyla konuşanlar, sonuca itiraz ederler,
Beyinleriyle konuşanlar, sonuca karşı direnmezler

Berf bariye berf bariye,.....Kar yağdı, kar yağdı,
Qed mebıjın şew tariye,....Hiç demeyin gece karanlık,
Berf mirova ronayiye,.......Kar insanlığa aydınlık,
Berf berekata herriye........Toprağa da kar berekettir.

Berhudar ol evlat, sen ol berhudar,
Gönlünü geniş tut, sakın etme dar,
Mücadele bitmez, ölene kadar,

Unutma bu dünya, herkesi yutar,
Berhudar ol evlat, sen ol berhudar.

Aşkına düştüm düşeli, olmuşum mecnundan beter,
Bir tek sana odaklandım, deli divane gezerim,
Seviyorsam çekeceğim, diyemem ki artık yeter,
Bu öyle bir bilmece ki, diyemem ki ben çözerim.

Neden sevdin demekteler, bilen varsa beri gelsin,

BÊ TE MAMI
Bê te mamı, dılemın verımiye,.............Sensiz kaldım, yüreğim şişti,
Bê te mamı, kes nabejı çı buye,..........Sensiz kaldım, kimse ne oldu diye sormuyor,
Vez xortbum, veka kâla xuya dıkım,.....Ben gençtim, ihtiyar gibi görünüyorum,
Nasnakın bona mı dıben ew kiye.........Tanımıyorlar, benim için bu kimdir diyorlar.
......