Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Rabbim buyurdu KÜN
HareketFE YEKÜN
Kainat amade,
Kul secde ve rükün

Ruhun kaynağına git,
Onda kendini eğit,
Aldığın eğitimle,
Bedeni ruhta erit.

İktidara gelenlerin, gömlekler ateştendir,
Üstlerindeki görevler, elbette sünnettendir,
Hukuk tevzi edilirken, Hak çiğnenirse eğer,
Ruhtur azabı tadacak, sanılmasın ki tendir.

Canı canandan aldım,
Onsuz gurbette kaldım,
Bedeni burda koydum,
Ruhu canana saldım

Yüklenmiş olsam da, yük ağır geldi,
Hadi bir el atın, ezmesin beni, ezmesin beni,
Çektiğim bunca dert, yüreğim deldi,
Ruhum elden gitti, kaybettim teni, kaybettim teni,

Yıllarca taşıdım, ezildi ruhum,

Olacaksan bana, çamlar gibi ol,
Her mevsim yemyeşil, bakar insana,
Dolacaksan hadi, gel gönlüme dol,
Ruhumu sevketme, sakın isyana.

RUHUM AÇ
Ruhumun açlığını gidermenin gayretindeyim,
Nefsimin arzularına ayıracak hiç vaktim yok,
Ruhumdaki boşlukları doldurmanın derdindeyim,
Başıma bela açacak nefsimin istekleri çok.
...

Sol yanımda ağrılarım, sonsuz dek mi sürecek,
Bundan sonra bu yüreğim, söyleyin neler görecek,
Kaderim olsa çekerdim, söyleyiniz bu kader mi,
Bedenimi alan dertler, ruhumu da bürüyecek.

Gözlerimden yaş akmıyor, yüreğim artık ağlıyor,

Ruhumun derununda, fırtınalar kopmakta,
Her kopan fıntınadan, nasibimi almakta,
Bilmiyorum Allahım, bana neler olmakta,
Hakikatı gördükçe, putlarım kırılmakta,

La diyerek reddettim, var olan putlarımı,

Ruhundan bir nefes,
Ruha doğru heves,
Yüreğimden çıkar,
Ruha yönelir ses.