Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Diyarbekir'de olmak, benim için şereftir,
Vuslat sevenler için, değişmeyen hedeftir.
Ona değer biçilmez, değerin ta kendisi,
Benim için memleket, inci mercan sedeftir.

SERSERİ
Tavırlarında hareketi seri,
Rahatsız etmektir bütün eseri,
Boşuna ona isim aramayın,
Ona yalnızca söyleyin serseri.

Adalet asıl sessizlerin sesi, kimsesizlerin kimsesi olmak zorunda,
Negatif yaklaşımlar adaletin anlamını da kapsamını da lagveder.
Bilinmez ki hangi magdurlar ve hangi mazlumlar hangi şeytanların torunda,
Sonunda adalet tevzi eden de, mağdurlarda ilahi adalete gider.

Sensiz yaşamak, inan çok acı,
Seni yapmıştım, başımın tacı,
Sensin derdimin, bir tek ilacı,
Seni özledim, geri dön bana,

SEN YİYORSUN
Bana kardeşim diyorsun,
Hakkımı da sen yiyorsun,
Ben üvey kardeşin miyim,
Bana zulüm ediyorsun.İNSANİ

Ne varsa Allahındır gökte ve yerde olan
Elbette gizli değil O dur her şeyi duyan
Açığa vurduğunu O dur mutlaka gören
Gizlesen de kalbinde olanı O dur bilen

Sevmez miyim ben seni,
Sensin benim herşeyim,
Sevdin bilirim beni,
Bilmez miyim ben neyim.

Allah Allah İllalah

Dermanım sen
Dermanım sen
Derdime derman
Verenim sen

Hayranım ben

Karar vermiş ayrılmaya, bahaneler üretir,
Gelmiş beni uyarmaya, bana şartlar diretir,
Şartla şurtla birliktelik, nereye kadar gider,
Niyeti yok uslanmaya, el aleme dinletir.

İyi gününü görmedim, maymun iştahlı birisin,

İnsan olabilme paydası, yetmiyor mu insana,
Eğer insanım diyorsan, söyleneni anlasana,
Bu ne kibir, ne büyüklük, kendini ne sanıyorsun,
Ne olursan ol dedi Mevlana, sen de ders alsana,