Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

"Men arefe nefsehu feked arefe rebbehu"
KENDİNİ BİLEN RABBİNİ BİLİR,
RABBİNİ BİLEN ÖLMEZ DİRİLİR,
İnsanım diyen Hakka eğilir.

Ninniler dedin uyuttun,
Kendi kendini unuttun,
Kim demiş kolay büyüttün,
Sen Hakkını helal eyle,
Sevmedim gitmeni böyle.

Güneş yükseldi tavana, sen hala uyuyor musun,
Sabah geçti öğlen vakti, ezanı duyuyor musun,
Her şey hareket halinde, uyuşmuş duruyor musun,

Hareketin muharriki, düşünerek bulunmakta,
Neden düşünmeyenlere. insan adı konulmakta.

Ataşlarda üşüyorum,
Soğuklarda pişiyorum,
Her gün her an düşüyorum,
Hasretinden, hasretinden.

Yandı bagrım ataş oldu,

Ayrılır gidersen benden

Bana bir söz söylemeden

Sensiz dayanmaz bu beden

Haram denizine dalınmış, göz ne yapsın kulak ne yapsın,
Şeytanla hemhal olanlar söyleyin nasıl Allaha tapsın.
Eğer sen nefsin isteklerini hak diye algılıyorsan,
Sanmaki yaşıyorsun vallahi de billahi de harapsın.

Bilmem hatırlar mısın? ta çocukluk çağında,
Spor ayakkabısı, var idi ayağında,

Seni ben görür görmez,tutulmuştum yanmıştım,
Gök yüzü yere inmiş,seni mehtap sanmıştım.

Derdimi dinlemezsen, ben kime anlatayım,
Zulüm değil diyorsan, yaptığının adı ne,
Beni dinledi diye, kendimi avutayım,
Söyle hangi isimle, iz bıraktın atine.

Yolculuk ne yana hangi limana
Cevabın var mıdır soru sorana
Dalgalar içinde savrulmaktasın
Hiç korkma sahipsen sağlam imana

Hangimiz temiziz, kirlendik kirlettiler,
Sahte raporlarla delidir dedirttiler,
Özür yetmez toptan gusül almamız gerek,
Unuttuk sanmayın b.k bile yedirttiler.