Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ön yargıyla yaklaşanlar, kabullenmek istemezler,
Gözlerine soksan bile, görüneni hiç görmezler,
Yahu dinle tefekkür et, aklın ne güne duruyor,
Aklı nefsinin emrine, verenler de düşünmezler.

Geçmiş dediğimiz şey, bu günün temelleri,
Herkesin yarın için, olmaz mı emelleri,
Kimse aklına almaz, buz gibi mermerleri,

Düşünmeden insanlar, insan olamıyorlar,
Hesapları yapanlar, hesap soramıyorlar.

Hak ettiğinden emin olmaya çalış,
Hak etmeyenlerle uğraşma,
Sen hak ettikçe onlar da hak edecekler,
Seni anlamak için düşlünecekler.

İnsan insana diyemez, sakın ola ki düşünme,
Halbu ki insanlık için, vazgeçilmezdir düşünme,
Ey insanım diyen insan, düşünmeye hiç üşenme,
Sakın insanlık dışında, başka canlıya özenme.

DUYDUN Kİ

Duydun ki bir haksızlık yaşanıyor,
Ne yapman gerektiğini bil ve yap,
Ne yapmam gerekir diyorsan eğer,
Önce Hak nedir öğren ve Hakka tap,

BAHAR
Benden vazgeçmiyor, hazan mevsimi,
Diyor bundan gayrı, yok sana bahar,
Dedim ki almışım, artık dersimi,
Bahar yoksa nedir, içimdeki har.

Duman sarmış dağımızı,
Hazan yıkmış bağımızı,
Damarlarda kan kalmadı,
Duymuyorlar çağrımızı.

Duman bizi boğmak ister,

Kurucu meclisin yolu hakikatin yoluydu,
Vekillerin göğüsleri iman ile doluydu.
Onlar şeytanın değildi, tek Allahın kuluydu.
Dualarla açmışlardı milletin meclisini.

Yeni bir Cuma sabahı,
Sevmez mi mümin Allah'ı,
Dualarımız müşterek,
İsteyelim hep felahı.

Duanın sınırı yok,
Ne ararsan Hakta çok,
O sonsuzluk sahibi,
Bilmeyenler yaşar şok.