yükün hayatsa
sahibi ölüm
teslim edince
aldığın emaneti
aldığın gibi yerine
artık hürsün hür.
DÜNYANIN GÜRÜLTÜSÜNE UYMA
KENDİ SESSİZLİĞİNDE YÜRÜ,
HÜZURU ARA
AMA TUTSAGIDA OLMA,
İNSANLARI ÖNCE SEVMEYİ DENE
SONRA SINIFLANDIR
sabah önünden geçtiğin
fırının raflarını hatırla
mis gibi kokan ekmekler
sanki birer bebe gibi
üst üste dizili ve dolu
birde akşamını düşün
yine akşam
sen sokaklarda
ardında lambalar
ve gülümsüyorsun
karanlıkların ardından
rüzgar karşımdan esiyor
Yok olmuyorsa korkuların
çocukluğuna dön
kerpiç tuğlallı evlerin arasına
dar sokaklı mahallende ara
yaşadığın yokların sırrını
asırlık çam ağacına dayanmış
öyle bir yerdeyimki şimdi
sırtımı dönüyorum istanbula
ayaklarım bodrumda
bodruma sırtımı dayadımmı
gözlerim istanbulda
sagımda solumda ise
geleceksen gel
güneş batmak için
ufukta yoruldu
seni beklemekten
kapıdaki zaman
çok inatçı dinlemiyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!