sen kimsin diyorum
son baharmış o
geçti mi ardı kış
fırtınaları içinde
ağaçları soyan
ölüm kokusu kış.
sevmek mi dedin
deli gibi mi
bir kadını
elbette yıllara rağmen
ne bir kere öptüm
nede sarılıp yattım
Özgürlük
nefes almaktır izin almadan
güneşi beklemek kimse uyanmadan
mehtaba şiir yazmakta
özgürlüğe dahil bir bilsen
bilsen ne kadar özgür olduğunu
Oyundu evcilik
az büyüdük aşk oldu
renkler pembe
ağaçlar çiçek
gökyüzü masmavi
rüzgarlar şarkı oldu
hatırlamaya başladığın ilk kare hayattan
bir kadın annen
işte o senin sevgilin her şeyin
sonra kendini tanırsın
ve bir başka kadını
seversin
Bakıp ta göremediklerim
içimdeki ateş
sen diyemedikleri m
biz diyemedikleri m
sorular neredeler
ah şimdi olsalardı
dün
birden önümden geçti
o kadın
beline sarılıp
ayaklarını yerden kesmek istedim
çevirip başını döndürmek
o gün geldiğinde
yanı başındaki sandalye
sahipsiz kalacak
yalnız seyredeceksin
tek başına hayaller
acı bir kahve
Anlat bakalım
ister kendine ister birine
istediğin yerden başla
istersen o günden
hani o gün
dalgın dalgın yürüyordun
bir gün karşılaşırsın
o yoluna devam eder
sen o günü anlatmak için
yıllarını yazmak zorunda kalırsın
söylediklerin boğazına dizilenler
bir bir yıllarca geçer gözlerinden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!