soruyor hayat
sen hep böylemi gülersin
bilmiyor gülen ben değilim
içimdeki çocuğun kahkahaları
doğru bildiğim
yanlışlarım la kafa buluyor
bazen oluyor benim
saf saf sevmelerim
neden siz sebepsiz
sadece yürekten
sonrası canım acıyor
aklımla yüreğim atışıyor
benim hemşehrim olur
dağları delen ferhat ile şirin
sevgilerimiz yürekten olur
dağların arasına sıkışmış
göğüs kafesteki yürek gibi
taşları deler çıkar bizim oralarda
Sen zenginin sofralarından
ben fukaranın açlığından
bahsederim
sen onun Ferrarisinden
ben iterek çalıştırdığım Tofaştan
sen sosyetenin ilişkisinden
denizin kenarında
iskelem var artık
yola çıkmaya
hazır bir de kayığım
uzaklardan seyretmek
havada kokusunu duymak
İstemem bu saatten sonra
kalsın
umut olmasın gelişlerin
kapadım kapıları kilitledim
söndürdüm bütün ışıkları
görmeden artık geçebilirsin
HAYAT bir rüzgar gibi
bir ailenin içinde
ferahlatan bir meltem
zamanla bahar rüzgarları
ardından bunaltan yazın
kah yakan kah serinleten
Hayat dediğimizde
her zamanın bir değeri var
çocukken habersiz
gençken deli dolu
orta yaş acabalarla dolu
yaş kemale erince de kısa
dün vardı yanı başımda
bugün veda etmeden gitti
yarın olmayacak hayatımda
düne hatıralar ses verecek
bu güne ahlar keşkeler
yarın göz yaşlarıyla yıkanacak
ÖLENE KADAR SORUMLUSUN DEDİ
HAYAT
GÖNÜL VERDİKLERİNDEN
ONLAR BİR BİR GİDECEK
SEN HASRETE ALIŞACAKSIN
NE KADAR ÇOK SEVERSEN
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!