yalnızlığın en zengini1957
aynı dünyada yaşayıp
aynı havayı soluyoruz
yürüyoruz koşuyoruz
önümüzde ki bir hayai
sonsuz olana zaman biz
alıp götürdüğünü bilmiyoruz
neredeydik dün şimdi neresede
korkak bir çocuktan kahraman olduk
yel değirmenlerine saldırdık
adını barış koyup hayatla savaştık
yorulduk yaşlandık bir köşede
zamanın zalimliğinin farkına vardık
geri dönmek çok istedik geçmişti
o zamandı biterdi hepimiz için
bir ömür vardı bir hiçliğin içinde
an oldu geldi geçti ve bittik.....22-04-26 şa
Kayıt Tarihi : 22.04.2026 19:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!