"Sevme yanarsın" dediler,ben sevdim...
Razıydım küle dönmeye,razıydım pervane olmaya.
Çünkü; çok inandım sana.
"Sevme yanarsın" dediler,sen onlara inandın...
Korktun sevmekten,benim kadar yüreğin yoktu.
Yarı yolda bıraktın,bıraktığın yol yokuştu.
Oysa ki ben önce can değil,canan dedim.
Sen dedim,sen diye diye kendimi kahrettim.
Yar dedim adına,yaraladın.
Canımsın dedim,canıma kıydın.
Ellerini bu aşkın kanına buladın.
"Sevme yanarsın" dediler,ben onlara inanmadım.
Yanmanın ne demek olduğunu,
Şimdi anladım...
Gözde Demirtaş Karhan
Kayıt Tarihi : 21.06.2026 12:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Çevreye, korkulara ve 'yanarsın' diyenlere inat, korkusuzca seven bir yüreğin; yarı yolda bırakılışının ve o çok korkulan yangının tam ortasında kalışının hikayesidir." Aşk acısı, hayal kırıklığı, terk edilmek, sevgi, ayrılık acısı, sitem, farkındalık ve gidenin ardından yazılan hüzünlü duyguları barındırmaktadır.
TÜM YORUMLAR (1)