İki yakamda ruhumun elleri
masmavi gökyüzü ansızın katrana büründüğünde
göbeğimle asılıyıyım kuyunun en derininde
eşsiz tabloları berbat eden çizgiyim
caddelerde ters yürürken
otomobillerin farları gözünü alsa da
Gördüğün bu dünya kuğular için yaratılmıştır
onlar süzülsün diye güzelim kanatlarıyla
onlara bakar iç geçirirsin ahhh diye
topuklarının ezdiği böcekler çirkindir
var olmasalar da olurdu ya
gözlerin hıyaneti güzellik vebasıdır
Dâbbetü'l-arz çıktı
ve
alnıma yansıttı bütün kusurları
bardağım ne dolu ne de yarı
benim miydi var olma kararı
toprak sarı mı sarı
Güneş gülümsedi geceden sonra
öldüğümü sanmıştım bir ara
dedelerin sakalları bitlendi
kurtçuklar bastonları kemirdi
Süleyman mabedini yıkmaya geldi
Davud'un mirası sona erdi
Duyguların kelimelere yansımasının adıdır şiir
peki duygu kelimelere ulaşamazsa?
bu sorunun cevabını bulamayanlar
müziğe kulak verir
mavi denizlere bakadurur
deniz olan yerde
aşk kadar anlamsız
aşık kadar rüsvayım
aşık olmadan avareyim
delilerin özgürlüğü
dahinin tutsaklığı...
ne deli ne de dahiyim
Sesi olmaz sonsuzluğun
anlamsızdır kusursuzluk
yokluğa eşdeğerdir kalenderlik denilen yük
buğday tarlasını andırır rüzgarın uğultusu
göklerde feryat yankılanır
sırtımızda demirden kırbaç
Uykularımı zehir eden soru
Tanrım sen beni koru
Dilim damağım kupkuru
Bana kaldı cinlerin onuru
Kaçsam bedenim evde kalır
Kalsam can veririm ranzada
Sen çocuk ben çocuktum
bir akşamüstü domates bahçesinde
topuklarımız çamur, tırnaklarımız toprak toplamıştı
güneş yok oldu
sen kayboldun
çocukluktan sonra rastladım sana
Sessizliğin çığlığı ruhumuzda yankılanır
kulaklar arza yapışır
görenler şaşırır
dedeler enfiye çekip hapşırır
çölden birileri şehre iner
kimisi deli kimisi veli der
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!