Bugün yine cok mutlu uyandım sabaha.
Sen yanımda yoktun, ama yine de hep benimleydin.
Güneşin ışıklarıyla,
Kuş cıvıltıları eşliğinde giriyordun penceremden.
Yudumladığım su, yediğim yemeğin tadı bile sendin…
Benim icin herşeydin…
Yıllar bir çırpıda geçip giderken, gerçeklere hayaller karışmış…
Yaşadığım o büyük heyecan ise, yerini tatlı tebessümlere bırakmıştı…
Hatırlıyorum da;
En kötü anlarımda, bana armağan ettiğin mutluluklar vardı dudaklarımda.
Oysa;
Bana aldığın mumu yaktım, öylece bitişini seyrediyorum.
Kendi ateşinde eriyip yavaş yavaş yok oluyor.
Tıpkı benim gibi...
Alevler büyüyor, bir anda tüm benliğimi sarıyor.
Senmişsin gibi sıcacık okşuyor bedenimi.
Sonra yüreğimin derinlerine doğru işliyor tüm sevgini...
Bu son olsun diyorlar,
Bir daha mı... ASLA! ..
Akıp gidiyor saniyeler, dakikalar,
Ardısıra saatler, günler, aylar...
Oysa sana açılıyordu bütün kapılar.
Benliğim umarsızca oradan oraya savrulurken,
Bedenimi okşayan bir sen olurdu geceler.
Güneşin tüm sıcaklığını senin sevgin gibi hissederdim.
Rüzgar ellerin kadar yumuşak gezinirdi saçlarımda,
Ürperirdim...
Bir gün daha akıp gitti sana olan sevdamdan…
Gece yine sessizliğini gün ışığına teslim ediyor.
Her yer bir anda canlanıveriyor.
İnsanlar alelacele bir yerlere ulaşma derdinde.
Akrep yelkovanla her saat buluşurken
Sen olmalıydın kapımı çalan.
Açtığımda,
Sevdam sana doğru coşmalıydı.
Özlemle sarılıp öpüşmeliydik,
Kokun üzerime sinmeliydi, mis gibi,
Bütün oda sen kokmalıydı.
Gün karanlığa kavuştu yine,
Gecelerden boncuk yaptım kendime.
Yokluğunun sayısındayım...
...............
Tek telaşım;
Ileriye mi yoksa geriye mi sayayım? ..
Alışmak mı daha zor,
Yoksa unutmak mı? ..
Yokluğuna şarkıları sığdırdım,
Her melodi seni bana getiriyor...
Geceye gözlerimi kapadım.
Yüreğimden geçenleri dinliyorum.
Melodiler akıp gidiyor,
Bu hikaye hiç bitmiyor…
En büyük kabuslarım olsan da,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!