Söz, sonradır.
Önce bir boşluk olur
düşünce bile düşmeden,
bir sessizlik içinde büyür.
Orada başlar gerçek:
Bazı cümleler bitmezmiş.
Söylendiği anda havaya karışıp kaybolduklarını sanırsın.
Oysa yıllar sonra bir rüzgârın içinde dönüp gelirler.
Bir sokağın köşesinde, eski bir şarkının kırık yerinde,
ya da gecenin tam ortasında sebepsizce uyanınca.
Her şeyin gerçek bir değeri vardır. İlişkilerinizde size karşı indirim yaptığını söyleyenler; sahtelik yapıyor olabilir. Sakın satın almayın!
S.GÖL
Su,
geceyi içene alan bir okyanus gibi
derinleşti.
Sessiz mevsimlerin girdaplarında boğuldum.
Eğildim sana doğru,
Suda kalan gökyüzü
kendini toplamaya çalışıyordu.
Kıyıya vurmuş akşamın kırık renkleri,
derinlerde sessizce yüzüyordu.
Bir süre daha kaldı ışık,
Bir çığlık düşüyor
göğün gri çatısından
kimse duymuyor,
çünkü kimse duymak istemiyor
suda boğulan yankıları.
Kadrini kıymetini,
Her zaman bildiğim,
Bir âlemindeyim.
Buna şükreyledim,
Düne şükreyledim,
Sana şükreyledim.
Söz her gönülde yankı bulmaz evvel,
Sükûtla dinler hakikatli bir derviş.
Dil sustuğunda açılır içte cevher,
Suskunluk, sabrın en derin kardeşi.
Her kelâm vaktinde yerini bulur,
İçimde büyüttüğüm bir orman var,
adını koymadım önce
sadece sustum.
Ne zaman konuşmak istesem
dallarına dolandı sesim,
geri döndü boğazıma.
Sonra sustum...
Kelâm dar geldi gönlüme.
Söz, duayı taşımadı artık,
Sevda sükûta büründü.
Bir bakış yetti anlatmaya,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!