Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Sende yoktun hic iddasi olmayan koşuların yolunda
Vızırdaklarda yoktu
Takla dönen,
Taşı taşa vuran Değirmen
neyi öğütüyordu
bilinmiyordu

Parfüm koklatmaksizin cicege
Kendini tanisin diye kör ve karanlik fenerler tutmaksizin isiga güne günese
Kendi halinden bilip duymali kibrit midir
Cira mi
Kül mü…..? ?
Narinda nasil yanip tüttügünün cismi ask yarasindan

Hastasının ayağına kadar gelen
Cinleri pıtırağına karışık tabipler, hatipler, camcılar, yol döşemecileri
Ressamlar, sinevizyoncular,şarkılı türkülü
Dümenciler oyuncular mühendisler mimarlar siyaseten..
Yazar şairler…'Ne yapalım ekmek kapısı işi icabı' dediklerine
Hele de yazarlar şairler… 'Yeşillerini giy, allarını takın

Kendini yasam büyüklügü beklentilerin azalmis yorulmus ezilmis kücülmüs soyulmus sömürülmüs ufalmis eksilmis etkisiz tepkisiz köhnesine muhtac ve mahrum ettikten sonra insan, koyulup konuslandigi BEKLEME HÜCRELiGINDE yasadikca dengesiz durumsuzluga alisip bagisiklik kazanmis saglam yapili yerlesik ceset cürümdür..
BEKLEMEYE konuldukca umudu hayali sevgisi tavri akli düsüncesi yetkisi özü sözü hukuku adaleti kisiligi karakteri özgürlügü güveni idraki iradesi ve yetenegi……
Dünyayi evrenin dipsiz derinliklerinden bakip görüp bulmaya calisan kapkaranlik kör kötürümler kaybiyla kendinden her gün uzaklasip eksilen topragin dagin derenin izin yolun suyun ormanin tohumun bilginin emegin cesaretin sorgunun vicdanin mantigin özgürlügün adaletin sevginin katkinin paylasimin huzurun egitimin güvenin inancin birikimin birlikteligin yerini katilip sahiplenmedigi kayitsizlikla caresizlige kusatmaya kuskuya esarete kargasaya gürültüye baskiya teslimiyete bogulmusluga adaletsizlige ahlaksizliga tembellige yagmaya eziyete zulüme ölüme zulüme rehin veren tutsakligi kapanir ve kabuklasir ki…orada agip dönen BOZGUN CARK, boyali salon ve bulantili bulasikli `Stüdyo` izdiham ikemakgahidir.
Yapisinda rezillik yozlasmislik rüsvalik onursuzluk düsüklük bencillik bagnazlik hirs hir gür kapan kin tuzak hile dolan yalan yanis yamuk firildak oyun siddet kusku ukalalik tebelles tehdit kahir küfür saplanti saldiri dövüs cekis binalayan böylesi BEKLEMEYE konulmuslugun, `civi civiyi söker, para parayi ceker` cinsi her yollu kendine karakter sayan haydutluk cöllesmelerini tüm INSAN degerleriyle ters takas etmenin ardindan kopup gelen corakliktir.
Kayboldugu bilinmez karanliklarin uzagindan geri dönüsümlü sinyalleriyle bugünkü cesetlesmis halini ancak tarayip bulan insan, cebindeki tüm yokluklarin haciz karsiligi ölü profilli ve son modeli hic bitmeyen telli telsiz ZINDAN AYGITLARDIR.
Herkesin bulastigi ve kimsenin kiseden hic farki olmayan hastaligin gösteris sahibini diledigi gibi kiskirtmaya azdirmaya korkutmaya sindirmeye köpürtmeye kizdirmaya germeye eritmeye etkisizlestirmeye tüketmeye esir ve kul etmekten baska hicbir islevi olmayan bugünkü market magazaligi haliyle böylesi bir cekip cevirim, eline yapistigi kimseyi bir daha kolay kolay asla kendi iradesiyle kurtulamamaya depolayip gününü gecesini denetleyip gözetlerken, ona bagimli aklini iradesini kisiligini aliskanligini izini yolunu bilgisini moralini ahlakini huzurunu yönünü evini yurdunu bozmus dagitmis her buyruga girgin Stütyo yasamli hayatan kopuk sakat bir icat gibidir.

Navruzlar kuzulasın
Çiğdemlerle aynı yaşta karçiçekliği kardelen
Sonuna yaklaştığım bir şehri eğlen artık diyen yolcuya, essin dursun rüzgarları deli
Hala kendi havasında bir kaf dağı,
Durmaksızın küllerini duman ederek Ankanın
Kuşlar havvalansın üstünde buğ tüten toprakta bahar giyinip

Ben bir karıncaysam
Omzumda yüklü buğday tanesi
Sevdasından bulası gündüzü alay fener çiçeklice gırnata
Ben bir hozan çalğıysam aşk ötesi aşka pervane
Hangi dallarda yuvalıyım bilmediğine yazıktır..
Bulmadığına yazıktır ben kapılardan

Saga dön…
Sola dön…….
Aklim estikce uyku tutmaza gönlümde divane
Karanfilden gelincikten belki gülden kalmis olacaksin ki
Huzurdan gitmeye
Ciceksen mümkünsüzüm..

Gelen yolcuyla giden misafir aynisi
Belki dalda kus
Belki rüzgarda kacak
Belki kaldirimda kedi…..
Birlikte yasamanin ortak dünyasiyla bir hayli göcmen
Bilip anlamazsa acta acikta ayazda kivranip dolanani el yaban gibi

G duor değil
Değilse değil işte
Be moll den çalarsa
Hicazkar hüzzama denk gelirmiş melankoli
İnsanın
İçi sancırsa elemkari mestten

Aşk diyince hobeş bir laf
Kötü mü kötü oluyorum..
Kötü dediysem siz de yani kazı koz bellemeyin..
İyi..yani..
İyiye ve güzele kötü...Bayılır gibi..kötü...
O kibara