Ucundan kirtiğinden
Küçük küçük falsolarla
Öpücük möpücük aleni meydan
Seyrettiği sinemaları gündelik hayata taşıyor kimileri
Geri kalanlar
Kaldırım kalabası
Litarattarütarda….
Cin varsa seytan da var….
Yani insan dilinde herseye yer var, tohum varsa toprak da var…
Karanlik varsa cira da
Göz varsa izan da
Yamuk varsa dogrusu da
Unutulmuş asansör kapılarında, kim kime yitikliğin yoklar katlarında
Bozulmuş babil bağları gibi güz
İçilmiş meşrubatlar namıyla herşeyden daha geçici mayhoş..
Tadı azaba çalgın meyvelerin acısındandı kimi yokluk sancısı bulaş
Ama bizimkisi başka bir şeydi sevgili annem
Yalçın yaz yamaçlarının bağlı başında sazımızın püskülleri
Durum kritiğe
Vaziyeti hacizlik düşüyorsun işte bazan
Acı tatlı gün güneş ve yağmurla
Böyle nesi bilinmedik
Ötesi anlaşılmayan virgüllerin
Oturup yazıyorsun yolboyu devamını
Haçlı seferi mi..?
Ne haçlı seferisi yok öyle sonsuz sermayeli züppeliği
Bu sömürgen kemirgen sömürgeciliğin
Onların işi maden, minarel, hava, su, toprak ucuz insan ve cevher
Kime nasıl rast gelirse artık..
Kimin elinde avucunda bir solukluk canı,
Gidiyorum ben gayrı buralardan burukluğundaysa vade
Gülyanaklarında renkleri solmuş çiçekçağıydı navruzan
Dudaklarında söylenmedik nice suskunluklar titrerdi aşkı heceleyerek
Boz dağların yalnız başınasında turnalanıp giden kuşlarla
Ilık gözyaşlarını tutamaksızın kanatlarına sığındığı yağmurun
Morsümbüllüydü bağı bahçesi halbu ki
Gördügüm bildigim kadarindan fazlasina
Üzülüyor ölüyor
Yoruluyor yitiyor yaban oluyor sanki toprak…
Yoruldukca yoksullasan insan zihni beyni bedeninden bozuk bulanik
Coraga ziyana zarara cöle
Tohup ekip sanci serpiyor evlek dekar
Şiir diyeceksek
Ve dönüp dolaşacaksak divit kalem kanununca
Bizi evinde huzura sakin edecek konuya usanmak bilmeden
Koynunda uyandığımız kalbimizle gönül yurdumuzu yuvalanacaksak
İnsan diline dolanan herşeydir şiir..
Çünkü hayatı taşır yazdığıyla söylediğiyle
Eşsiz ve kusursuz
Büktüyse boynunu yulaf tarlası
Sızılarda yüreğim sızılar, Navruzuna sümbülüne ömrünü yele aldıran otlar kavrulur
At arabalarının izinde kahramansı ve solmasız
Rengiyle masmavi bir boncukta düne verdiğim çocukluk,
Mahsusen kanmış son anki mağrura....
Usul usul nefes açıp her seferinde biradm
Heradımda kendini merakta koymaksızın
Cana susama teşebüsünde bulunmadan
Ha gülüm ha...!
Ateşi doyasınca yanmaya bırakıp
Bozmadan suyun demdem keyfini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!