Isiga toplaniyordu üc bes yitik sessizlik
Geceden haric hersey uzak bir salincagin hayaline kurulup
Suskunuga cira yaktiginin bir bir hesabini görmeye birer ikiser
Bulutlara su veren sagnaklar gibi esmeden cesmeden busbulanik
Degirmen duvarinda birikip beklesiyordu azatliga araf zaman
Topragina ayak bastigi kimsesizliklere yavan sofralar serip
İnsan sevmeli elbet..
Hiç durmaksızın ve kendini çok çok aşan yüreklilikle sevmeli.
Ki ötekine dengeler kurabilsin atılan her adım.
Ve bir diğer yaban sanılan neymiş anlaşılabilsin
Saplandığı kımıltısızlıklardan hayatı kendine cesaretlenen.
En az karıncalar,
Biz buraya nerden nasil geldik demeden
Dönecek elbet zor kavsaklarda otobüse giden yol
Degisecek yaban sarmasiklari beyaz cicek tepelerde sonbahar
Bir kadini özledigim kadar ve belki daha cok
Derin cigliklar icinde kendi rüyasini görmüs gölgelerce gelincik
Topraga düstügü yerde ben diyim nazli bir güzellik bahcesi
Sivil toplum dantelleri aile ve cevrece
Kimi nasil ne sekilde sebekeleyip sirketlerse o kadar lutuf,
Öylesine sekilsel sabitlikteki düzdepozite demokratiklesme
Kimi
Nereye
Kiminle ne cikar maksatlardan ve nasil emrolmus müsadelerin
Top yuvarlak saha düzmüş..
Mantık o mantık...düzeni yamultmalar merkez-kaçlı düz...
Oturmuş bütün bir toplum, açlığını susuzluğunu bastırabilmek için yosyoğun
Birbirine çalım atmalar pençesine kanca kancaya
Hömeren
Kubaran
Sorunlarini konusmadan bir toplum
Susarak ve sümnalti
Hassiralti
Dümenalti
Dubarasindan dalaveranelere
Konusamamadan susarak beklemeye birakilmis
Elmayi al yanindan oklayip zipkinlamaksizin
Dünya tatlisi ve güzeldi hayat agaci dogal devamliliginda yasamak
Dumrul delisinden
Bildik ögrendiydik, ki kimse kimsenin yerine
Ne dogabilir
Ne büyür
Dünya kazan sen kepce…
Aksa ve hic dinmese kizgin kaynatan kurnalarin soguk cesmelerin
Ilismis alismis kudurmus igneden iplige rezil
Kir
Lanet
Melanet olmuslarla boyanmis bogulmusken insan
Kesikse mümkün dünden ezelden
Yabanda hozansın, yoşunmuş yıpranmışlıkta yavan
Yıllar yılların üstüne yıkıldıkça ihtiyar eder bahtiyarlığından olmyuş bağı bahçeyi
Büyüdükçe derinleşen dil yarelerinde adımlarını şaşırmış her rüzgar
Seni bulur kördüğümleri susun
Çalıp çırpınan yanık avazlar sende bulur buluşturur hüznünü
Osmanlinin….
Fellik fellik dökülüp parcalandigi üstüste yenilgi ve yilginlarin
En derin dipte boy gösterdigi ve artik cöküsü kacinilmaz ikinci mahmudu sonrasi
Tirmanip zirveye cikan ekonomik ve siyasi iflasin karmakarisik bir zamaninda
Bugünün aynisina benzer dünde yani…
Kavalali mehmedin devlete kafa tutup kendi basina buyruk oldugu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!