Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Akşam alacaları düşerken
İlimden uzayan ırağa
Yağmış bir kırcı gibisin üstüme
Behey hasretim
Gözümde tutuşmuş hasretler kavuşmazı
Mızrak mızrak saplanan sancıların

Daha bir fıstık
Daha bir fındık
Daha bir sessiz harfiyatlar toplluğundan
Sürte sündüre gürültüler çıkarmaya çalışan
Yumurtanın çiğini iç iç
İşin

Inanmak iman etmek güvenmek güvencesiyle
Ehemniyetine ehliyetine güvenilir yasamak emenetini hiyanete ugratmaksizin…..
Hayat…
Kendini isiga yagmura topraga suya atese nicelere ve nicelere uyanarak
Ezelgecmisten
Ebedigeleceklere degin ve bugün….

Bu işin oluru olacağı
Türkü çala çala kengere kangala kevene
Çalan türkü konma bülbül konma diye seslense de yandığıma
Öldürürler bir yar uğruna diye nergislerin bağından
Su gibi içerek akıp giden zamanı yandığıma yanacağıma
Dinmez yağmurda

Elinde ileri uçlara uzanmış manyetik alan
Mıknatıslarla yitiğini bulmak için
Doğduğu topraklarda berbat çukurlara düşmüş insan
Uzaklarda kör bir fener
Fenerci tepeden tırnağa ölüm bandıralı korku direkli
Suyu azap çalkayan bir denize binmişek ki...

Bulutların gözünde yaş
Sazın telinde gam...
İsmini kimsesizin künyesine yazar gibi mahsus
Bir bulanıp
Bir durulanan sırlarda aksi cevlan
Yele

Neymiş....
Sultanım gülüm neymiş neymiş neymiş? ? ?
İşi ustasına havale edecekmiş...Kim..?
Kim olacak...? Ya sen
Ya da ben..Ne kadar da bilsek yanılsak ne etsek
Desek avunsak da hanyayı dümbeleği zurnayı..

Evlek arsin
Iki vaktin arasi bir sarnicli kuyudur yagmura buluta
Yürüdükce uzayip giden meylin korugunda kavurgasinda derdi davasi birin
Ciplak gözleriyle gördügünü cirilciplak gönlüne yükleyen mecalin
Bir corak degirmendir firikten firezden ögünen zahmetini
Biriktigi damlalarla bütün susuzluguna birlikte topraklandigi insana

O degilse ne dirhemde dirhem dengine….?
Neyleyip neler etmeye ve ne demeye kime nezaman…
Yanik yag kokusunu yipranmis damperler motor eskisine mi ne…?
Neysiz
Üflemesiz
Sazsiz sözsüz hicbir kimseye hicbir vaadi olmayan cürümelerin vadesine

Yorgun mu….
Ne yorgunu ortalik devran bahar
Cigneyip cigneyip citip tüküren kapi önü mahle
Solmus sönmüs karanligi yanik yerinden dolup dolduran ciradan
Ne yorgunu yürü gidek dersen gidek hele..
Senin yolculugun bendeki hanciya yük ve gam