Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Ne de güzel dans eder
Bütün büyülü masallarin beyaz gelinligini giyerek kar
Gökten yere kanmis inanmis sevgililer ladesiyle
Küme küme
Öbek öbek
Katman katman

Burda yoksun baska yerde türlü yollarin yolcusu
Dogar dogmaz ardinda biraktigi günisigiyla sarpa seferin
Daglar ormanlar ovalar avunmanin bahanesine savursa sürse gitse de
Ne anladin yoldan
Dünyadan
Giden gelen yolculardan ne anladin dersen

Yüzünü şehre dönmüş
Dağların omzunda yağmur tuali çalışırken bulutlar
Gördüğü derme çatma rüyalardan ve kötü kötü haber veren
Dalgadan sinyalden uğrun avaz uçuşup kaçarak
Kanatları serln rüzgarların bağrına seren süzülüşlere perem perçem
Darazıyan nefesinde körpe sevinci bahar telaşıyla soluyarak

Ucurtmasi iplerden kopmus rüzgara kacak
Icinde bogulup kayboldugu evlerden sokaklarin ve insanlarin görünmedigi
Damlar ucundan sögüt dallarina ciliz derelere ve yüksek minarelere
Kuslar güvercin istasyon köprüsü yazlik sinema
Duraktan duraga serce ürkekliginde öbeklesip bekleyen kizlar
Kacak bakislarin gülümseyen yüzü

Ayakkabı boyacısına sandıktaki hayalin ekmeği suyudur
Tohumundan sürgün veren toprağa bakacaksın eğer
İzi yolu ezelinden belli insan halkını arıyor soruyorsan
Kar buzulu turnalara uğrak alt yazısız ve bembeyaz
Geceyi uyandıran sabaha çimendeki düşmüş çiye yeşermiş sürgüne
Kendi hikayesine yol açmış çığıra yürek yormuş hevese bakacaksın

Ordan bakinca selimiyenin sehri..
Suyun bir hali nehirse, bir hali billur bulanik meric damlasi
Yosun tuttugundandir yillara ve yüzyillara sögüt cinar hepsi toprak
Dünya vilayetinde köklü bir sicilin Edirnesi dedikce biraz susam biraz nergis avazi
Kendi izleri üzerinde gideduran zamanla
Caglayan saatinde yagmur civari ve evvel insan surete

Yola koyulmus
Itilmis kakilmis vapurlarin benzin mazot fiyatini zorlayarak
Morg makinalarla hergün kaptansiz kösklere tirmanip tavan yaptigi
Galeri aloborayken soguk yellerin yanaklarini siyirip gecen
Görünürlerde kanatlari degmiyorsa da gökyüzüne güvercin diyorum ben
Önümüzdeki haftaya palaziyan günesi gökten yere

Günün arka planında dağları saran
Sis duman
Ön planında yağmurdan düşen damlaların gövdesini delik deşik ederek akıp giden dere kenarı
Türbülans sırasında uyarısı hiç kesilmeyen görüntüsüz anonslar gibi koyu rengine bulanıklığın
Kış bildirisi dağıtmaktan dönüyor sanki kara yel
Ve ağaçların yapraklarını soğuk torağa saçmış dökmüş kapısı kuzey cephesine kilitli bahçeli evin

Çisil
Çisil
Soyunmuş bir gece gibi
Hepsini bir araya toplasan uçsuz bucaksız yalnızlık
Yolunu yönünü düzeltilmemiş sarkaçlarda doğrultarak aşka düğümlerini çözen sırdan niyetten
Kullanılmadık günün üstü yarına kalsın diyen bitkin hevesin yorgun hamlesiyle

Defter sayfaları yağmur yüzünden
Bulanmış ıslanmış çiğ ve çığlık demi buza kesen ayaz kucağı
Koynundan ve gönlünden çıkarıp attığı kayıp dilimlerin perakende insanı sanki
Kendi kendine dolanıp dönerek durmaksızın ıssızlaşan çöllere zemberek..
Kapana kısılmış aç susuz bir liman gibi denize kıyıya uzak
Söküp koparan yönsüz yurtsuz fırtınalarda gitmem dedikçe kendini belaya atıp haraba koyan