Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Yaprakları yere dökülmüş manolya ağaçlarının arasından
Göl kıyısı sularının ılıcalara taraf can attuğı acilen
Dedim ki kadına
Bak buraları iyi bilirim
Bu kitabı tam ortasından okuyan
Bak dedim o karşıdaki süslü konak yamaçlarından postahaneye

Ak it
Kara it
Hepsi it derlermiş...
Sözün doğrusuna mevla ne desin,
Ne desin hacı hoca mevlana?
Kibarlık olsun diye yolunu azıtıp

Tek bildiğim
Aşk deyince çok..
İkincisini düşünen
İlkinden kendisini rica etmesi gerekti

Seyfi Karaca......Kasım / 10

Türklerden önce ne vardı..?
İnsanlıktan önce ne vardıysa o
İnsanlıktan önce dineğri, maça, dinazor
Ve ondan önce buz deryası ateş kuyusu, çöldenden çöl...
Sis kaplı göz gözü görmez insansız ağaçsız böceksiz
Türkler yoktuysa..

Bütün benzerler biraraya toplanmıştı
Aralarında siyah da vardı, beyaz da ve yıldız
Kimi gölgenin rengiydi, kimi gece elbiseli çırılçıplağa yakın
İnce giyimli
Ay yerinde rahattı
Yakamozlar kendi aleminde oynaş güleş suda mahsen

Meğer ki aklı uzakları yatkın bir iz bulmuştur seni
Bir gölge düşmüştür eski gazellerden gramofon dönen çala, belki de çiçekten
Vurgunak şeylerle, can yarısı belki suzinak...
Susam sihirli gizemlere sırmalanmış gırnataların tellerini dolaştığı arafta sen
Ne gezersin sağnaklarına pınar olup, bütün gelen giden duraklarda yağmurlara karışık
Adsız aşıkların yazı yazan defterine körkamaşık

Galiba en kolay bilip çıkardığım şeydir
Bütün beyazları bürünmüş şu haldeyse kar
Alaz elinde ateşlerle dünya geziyorsa çıra çıra yanan aşk
Bendendir söyleyin tozu dumana katarak gelene
Gönlüm... uçsuz ve bucaksız yavanlarında aç
Kapıları sonsuza kadar açık daveti hazır kalbime

Özrü kabahatinden büyüyünce insanın
Bağışlanmayı gerektirir dilek, bağışlanmayı dilemekse onurluğun harcıkazancı
Özür dilemek...;
Hiçbir suçluluk duygusunun ablukası altında esir vermeksizin duyumu düşünceyi
Can yakmadan, canana kastetmeden
Bile bile ladeslere el tutuşmadan..

'Analar ağlamasın' mış....!
Aynı ağzı kullanan dördüncüsü aranır pokerciler gibi
'analar ağlamasın' mış....
Açık
Net
Ve harfi harfine kıvırtmadan, direk

Maviliden arasta
Yeşilden bir kemer kuşanmış
Kuzeyinde ne arar yavrucak kedi, mevsimi buz tutan damın
dertsiz olanı yok gibi kara gün sata sata zülfüde perişan
yokluk Afişlerle bumu yani şimdi buralarda biryerde olmak.?
Tesadüfi,