Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Zar aglanc
Zülfeza
Tek tekerlek balansinin üfürttürügü hüp hüp
Bir bambaska tarihsel sürtecten gelen demir kömür makas tren
Avrupa
Avrupa

Hic önü sonu gelmeyen kayikci kavgalarinin danisikli dögüsleriyle gerginlik yokluk huzursuzluk rezillik soytarilik kisiliksizlik ve kimliksizlik artiriminda buluna buluna, ayari düzeni ahlaki inanci güvenci sarsilmis yikilmis maddesiz manasiz toplu mezarlasmaya kul kurban ölüp gitmekte ne yazikkilerden insanlik…
Kendisiyle birlikte ve sürekli kendinden evvel, sen ben girisimciliginin saldirisini siddetini kogusunu belasini gaybetini fitnesini küfrünü kahrini lanetini yikimini pususunu hilesini acigini gedigini ablukasini cevrimini kusatmasini güncellenerek, yüzünde sekillenip maskelendigi foyasi sivasi carcabuk dökülen derme catma igreti KACAK YAPILASMALAR gibi bütün gösteris konforlulugu yerinde, fakat kendinden evvel namusu ahlaki hukuku sorumlulugu vicdani egitimi bilgiyi beceriyi onuru ilmi iletisimi paylasimi yurdu yuvayi bozup dagitarak öldürüp gömen alel ecelcilik insaat yeri durumuna azat sürgün etti kendi kendini insanlik.
Öldügünü bittigini tükettikce kar ve kazanc sayan ….
Dik merdiven
Yapay döngü
Elktirikli carpinti

Hangi dağı hangi bağa
Yükleyip saran tanıklığında yeryüzü gökyüzüne emanetse madem
Toprak edip sevgi tohumlarını aşk harmanında elekten kalburdan savurmaya
Yarası derde derman olanlardan bahar giyinip çiçek süsleniyorsa güzelliğin bedelidir
Yöresiyle
Töresiyle

Azaldıkça ağaçlar bahçeler
Evler boşalıyor dünyadan
Yol yoldan çıkıp uzaklaşıyor
Yol geçenler hanında sararmış çorak benizli topraklar ve ruhu alçalabildiği kadar çökmüş
kuraklaşmış insanlarla
El kadar ekranlara bir saniye bile ayrı gayrı uzak kalınamayandan

Acep beni de ayni ayardan zerre zurra cekilmis piyangolastirilmis kidemli kademe adamdan ermis yürümüs insan ikramiyesi sayarlar mi gibi gibisine
Söyleyip söyleyip ipligi iligi sökülünceye kadar bugünün hali vakti her bir bozukluga evrilmis devrilmis carkeden insanda bütün anlam ve manaliligini yitirmis kendi halinde hazirkalip soguk ve soyut dayali döseli kelimeleri harfiyyen hecelesrek dagde derede burda ötede her firsatta heryerde…
Acep beni de ne kadar cok Yunusmevlanacilik edersem ucundan kenarindan `vayyy beeeee ne mokkem akil fikir sahibi evla evliya `…derler isliklarlar mi gibilerin gibisine..
Alisilagelmis giderliliktirr ki….
Neredeyse herkes …tiklim tika kücük tefek mevlevi tekkegah ve Yunus Mevlana`ciliktan laf devsirip evelem gevelem tekrarin tekrari karsiliksiz kifayetsiz cirit cortlatirken lafa güzafa; dünya kan gölüydü, ormanlar cot, topraklar corak, ahlak huzur hukuk inanc güven cöl harabi ve Bop harami…....koskoca insan denen nesnedense ara ki bulasinlarla zevk-i safa, ecir cefa kimin koynunda cüzdannda niyet maksat nesi ne kadari varsa, ikisini bir kafa ütüleyip kalp bulandirandan cehennem yuyan cinnet arindiran mülakatsiz muglaktanherkesin mahsusu muhatabi kir, kin, kayip, zül, ziyan, kargasa, kabus, lanet, zifir, zindan, hir, gür, nizah, fitne, fesat…yaninda MEVLANA cümlegahi, bozuk para cikismadigi icin gibinin, cignenip tükürülen ciklet sakizi gibi…

Sag sol ileri geri iktidar muhalafet herkes
Ve her kesimin sucu kabahati vardir, agir ve yogun ülke mesaisi günlügünde
Yapilmis hatalar
Islenmis haramlar
Kusursuz calimlar
Hileler

Sögüt dallari usuuul usul bahar müjdeleri yesertip kanatirken, derede yamata huyunu suyunu akisini ve aibetini henüz bilmedigi dünyaya dogdugunda bagrina esen rüzgarin ve iliklerine dokunan günesin kundak besindeki percem püsküller;hic bir saksida olmayan alfabenn gizemli diliyle topragi selamlayip yasama sevinciyle tüllenip tomurcuklanan dört biryana Subat`in sonu Martin`basidir demeyip güzellik deminden dükkansiz sarhosluklar ismarliyordu sanki, taaaki, ah o YALNIZLIK yok muydu..

YALNIZLIK…!

Aktan karayi, karadan zifir zindan körlügünü secip begenmek mecburiyetine kul köle olalidan beri, hic bir kosulda kendini zaptedemeyen izden yoldan akildan vicdandan cikisin sinirsiz-kontrolsüz keyfiyete ve zorbaliga dayali döseli olmayi ilmin ve itibarin ana kaynagi sayip inanarak; sorumsuz paylasimsiz düsüncesiz duygusuz bencillik dürtülerinin güdüp yönettigi hirsin ihtirasin kibrin ve kanaatsizligin hic bir kosulda hic birseyle yetinmeme sapkinligina evrilip cevrildikce; doyumsuzluk tutsakligina kayitsiz iradesiz hapsolan insani amansiz bir degerler yozlasmasi ve yabancilasmayla bas gösteren kiyamettir, eninde sonunda yozlasan her bir degersizligin ardi arkasi kesilmedik cürümeleri ve cöküsü kacinilmaz kilan insansizliga aradigi hic bir yerde yahut kimsede kendini bulamayan; ve her sekil birlikte yasamin birbirini bogazlasarak kann kusturup kök söktürdügü yalnizlasmayi yaygin ve yerlesik hale getirecegi sonucu kesin bilindik azmis kudurmus netice. Ah´O´Yalnizlik..

Ne yazdığın,
ne okuduğun değil
Ne anladığındır...
Yazdıranın bahanesi
Okuyan işitenin
Bu dengi denginesi alışverişteki meramı

Nedir ki….
Yalakalara
Yandaslasmaslara
Sinirsiz ihalelere
Hukuksuz yagmalara
Limitsiz sömürülere soygunlara hirli hirsizli

Elimde kızılcık rengi bir tespih..
Çekiyorum
Usuulca kapı aralığından evi dışarıya sızdıran
Avuçlarında güneşin kaybolmuş misketleri var
Düşürmediği yerlerde aramak derdiyle kimbilir nereleri?
Kehribar bir ikindi zulası katarlandığı göğün sırtından