Söförmahalli kamyon frensiz
Bos kovanlarda sayisiz ölü ve kulplu cendere
Cöp ve ölü vaziyetler topluyor sabah sabah
Köprü
Körpe
Köpük
Halka halka, cilt cilt
Havanin yüzü yumusayip
Közlenmelere isininca yangin yeri cümle civar
Bir sey olmaliydi ki zamani yoldan cevirmeyi mecbura yoran
Muhtaca koyan
Hükümsüze sayan
Ciksin diledigi delilikler sacsin toplasin
Mekrtuplari henüz dagitilmamissa gitsin cocukluk etsin
Gözkamastirici ve büyük insan olmanin kücük kalbiyle
Kar ciceklerinden acilsin kapi süslensin bu pencere
Pervaneleri uzak yel degirmenleriyle sirali daglari getiren
Ve sönmez yanginlara kivilcimlar yandirip
Soguk buz karayazin
Sevincli düslerinden uyanmis bugulu bir cocuk nefesi gibi camda kristal
Pencerede donmus kalmis cicekler cizer gibi mechule
Gökyüzünde cemreleri kanatlanip cirpiniyor yine
Simsicak firariler pesinde sanki yüregine kacak
Hayal meyal icinde ben ve ahbabim akranim askla
Güzeldi giden gelen
Güzelden güzele kalan güzeldi
Babam dedi düsümdeki daldigim hayalin
Babam bilip evini barklandigim babam,babasinin yuvasinda yurtluydu
Annem annesinin kollarini kucaklandi, anne dedim
Anne dedim
Yüzü gözü yağmur dolusu, içinde kaynayan dert kuyusunun
Gam kederden kıymık kıymık azap keskini ve tükenmiş sabırlardan kerameti taşkın
Çatırdadıkça köprü ve sırat, sapan yolu azıp uzaklaşan çizgiye
Kopmuş olan feryat figanlar bağırtısıyla kökünden kesip atarak
Dünyayı görmezden gelip, .. ….kendine şans üstüne şans vermeye dönüp titreyen pervaneler gibi
Ve yurtsuz insansız tek kişilik bir kent gibi
Gün geldi gitti senin anlayacağına
Kavaklara
Söğütlere
Ordaki dağa, örtüsünü sandallarını toplamış sahil kıyılarına, denize, büyük caddelere ve arka sokaklara
Penceresi açıktı, kenarından etrafa baktığı seyirlere bulanmış bakışlarla sarkmış uzanmış saksı çiçekleri
Ve kar ile kışın evlerinde oturanlar dışardan içeriye çekildi
Her terkedilmiş yakınlaşmalarla beraber
Kendini yolda koyan uzak gidişli göç-katar
Dışardaki ıssız dünyayı künyesine kolye kolye yazarak
Konuşmadan
Her ne pahasına olursa olsun gözgöze gelmemek için kendisiyle
Her ne pahasına olursa olsun
Kar dediysem..
Beyazligi geceyle sarilip kucaklastiginda karanligin kismini incitip ürkütmeden
Uyumlu dünyaya ayarli eksene sarmas dolas olmaya
Kainatin kitabinca uygun hayat döngüsü ve yasam silsilesinin
Uykusu düsü kundakta hayal, kursakta ask diye diye
Cig düsmüs topraktan gökyüzünde süzülen sis ve bug sagnagiyla
Semsiyenin dilinden anlayan yagmur olsun
Dilek tutacaktiysan dösünü bagrini yolusturan papatyalarin günahi ne ki..
Geldim iste tirenleri götürmeye degil
Leylaklari nergisleri ve krizantenleri hic degil
Üzüm deyip gecme irgati olmadikca bagban
Rüzgar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!