Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Harbi…
Gariplereyiz
Batida…
Garpta..
Sizin hayal ettiginiz girisleri yasak düslerde tek seritli gisede
Hani gidersin dönüsü yoklugun

Hem vapurla hem liman
Hem kamcilanmis firtinalarda dümensiz dalga hem köse bucak
Kiyisiz dalgalarin aska boguldugu dipsiz tabansiz umman
Hem hasta hem uslu hem ferah hem kederiyle keyiflerde
Uzaklastigini sandigi her kiyidan her firsatta yürek pusulasina dönerek
Doktorsuz kimsesiz usturasiz ilacsiz

Bir an ordan sırtını yönünü yüzünü dönüp dalmaya gör
Anında dalgınlığının saf sade masum kendi halince dakkasını
Mimini noktasını saniyesini saptırmadan çullanıp saldırıya geçen
Hayduttan soysuzdan haramiden mülakatı misli mahluğun
Yaşama hakkına işlenmiş sayısı sicili kaydı haddi sırası belirsiz suçun
Yorduğu üzdüğü yıprattığı haksız hukuksuz saldırı ve zorbalıklarına karşın

Şeridi hattı kopmuş
Biriken sorunlarını hayatından boşaltamadığı için en kestireden
Dolaysız
Siren sinyal ve ışık hızından daha çarçabuk yıkıcı hamlelere davranıp sağlam temellerinden yoksun
Kurulamamış yaşam ilişki dolalım dönüm ve birlikteliklerinden boşanan
Kimin yüzü kendisindir bilemiyorsun

Alıp kullananın helebilmem nerden nesini diyen de oluyordur...
Diyemeyip el pençe dildara mum...
Üstünden geçen çarpık-sapık ceryanları kul-divan boyun eğenleri de oluyordur,
Bu çokkullanımlı,
Ortalığın malı dili dişine kilitlenmiş lügatı
Yüzüksüz de sevişirim ben....!

Bir edi bir bidi
Horoz tavuguyla samanlik seyrandan
Günün esiginde mayis
… gölgenin saginda solunda ikindilere miskinmabeyin
Öttü ötecek sercelenmis ciglik
Cagir cagirmaz kilidi kapisi baharkeyfine acilan

Herkesin bir bağramlık ağzı var yani..
Şüphe mi olsun..İnsan iyi..kötü...meleğe benzer
Şeytana özenir....filan...
Günboyu bunlarla yatıp kalkan zaten biliyor...
En çok korku tarafından başlayarak
Kendi içine sindirilmeye çalışılan

Lafın gelişi sokaktaysa şehir, bağdaysa gazel
Çiçekler burcundan saz ise kime ne söylediğini bilen
Söz ise hayatın doğuşundan itibaren
Aşka vergili
İnsansa sözü saza açan
İnsansa açtığı sözü sırdaşımsın,

Zil calmaksizin,
ciklet catlatmadan, panik yapmaksizin
Kar düsmeye yagmur bastirmaya yüzükoyun
Keskin cam kiriklarinda iz birakanlarin huzurunu katip sefil yellere sürdügü
Mola saati ve günlerinde susuzlugun cismi yok, ismi gergefte mechul
Lakin…

Hakki yüküden muhaf
Esaret aliskanlikli reklam öpücükleriyle camdan bakar gibi insan insana
Görünen cismin en karanliga düsen haliyle
Yoklugun soguk nefesini birbirinden cekip birakarak
Inanasi gelmiyor halbu ki ne kadar da
Hickimsesizligin ruhunda gezinen kül benizli hayaletler gibisi