Elim yine kendi elimde
Seninki bilmem kimin elinde
Hiç umut yok yine sevgimde
Sen ne dersen de sen ne dersen de
Belki hiç sevmiyorum dersin
Bugün bir serap gördüm
Gördüm ama dokunamadım
Yürüdükçe uzaklaştı benden
Ya da hep yerinde saydı adımlarım
Bir melekti gördüğüm
Sevmeyi öğrendi önce insanoğlu,
Hem de aklını başından atıp delice sevmeyi,
Sonra da aklını başına toplayıp nefret etmeyi,
Hem de bir deli gibi...
Cümlelerine önce övmeyi,
Sonra sövmeyi öğretti.
Her yer tütün kokuyor
Duman soluyup zifir kusuyorum
Altı parmağım var biri izmarit
Ceplerimde yirmi vakit planlarım
Ve ateş artık yüreğimde değil elimde
Yakan sadece benim
Anladım ki sonunda benim sorunum kendimle
Kendime yar olmalıyım başkasından önce
Yar olmak şöyle dursun bir kez bile yaranamadım
Pişmanlığım kendime olan tek yardımım
Kendime karşı hep böyle acımasızken
Nasıl şefkat bekleyebilirim sevdiğimden
Seninle yaşamak o kadar güzel ki
Günü seninle bitirip güne seninle başlamak
Ve günü sesinle bitirip güne sesinle başlamak
Sesin kulaklarımda yaşamak o kadar güzel ki
Ve hep özlemek seni deli gibi
Sabah ilk sigaramı hayalinle içerim
İyilik simsiyah duvara konan beyaz bir kelebek
Kara olmadan görünmeden ölecek
Kötülük olunca değerlenecek
Mutluluk mavi bir uçurtma süzülen
Mavi gökyüzüne bakınca görünmeyen
Ama yağmurlu günlerde özlenen
Sen ölümün bana verdiği son armağan
Yüreğimdeki son mutluluk olacaksın
Senden önce bilmediğim aşkı
Senden sonra unutacağım
Cennete gitsem bile
Hep seni anacağım
Gel artık son yarim.
Al beni soğuk koynuna,
Başımı bağrına sok,
Taşın başucumda başım üstüne.
Senden gelen her şey kabül,
Sen iste benden baş üstüne.
Ben herkesten daha tanrıyım
Yoktur benim hiç cehennemim
Olmasa da benim kullarım
Hazır yüreğimde cennetim
Ateşe atmam ben kimseyi
Yaratmam ben sevenlerimi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!