Sevmek. Şiiri - Mustafa Çap

Sevmek bir sanattır
Şiir gibi, müzik gibi
Nice şairlerin dilinde dolandı,
Nice aşıkların türküsünde ağıtlandı sevmek
Mecnun etti çölde uyuttu Kays'ı
Çöl leyla, gök Leyla, feryad Leyla idi,
Leyla aşkın kendisiydi aslında.
Kör eyledi Yusuf'a Züleyha'yı,
Yusuf'muydu Züleyha'ya kör olan
Yoksa Züleyha'mı kör oldu Yusuf'u bir defa görmek uğruna
Aşk kör etmeyecekse seni
Neyedir uğruna yandığın sevda
Sevda olmayacaksa sonu
Aşk ateşiyle kavrulmayacaksa sözü mü olur sevmenin
Söz bitmeli zaten sevince.
Bakışlar konuşmalı sessizce,
Gönülün bir yanı feryad olmalı
Bir yanı usulca ve telaşla durmalı sevdasına
Kalp durmaksızın hızlanmalı yar denilince.
Birazda ciğerden nefesi kesilmeli
Soluk soluğa sevmeli
Yardan gayrısına haram olmalı sevgisi
Gözler bile dokunamaz başkasına
Hiçbir eşgal, hiçbir suret belirmez sevdayla bakmalara.
Yare diyar, yare toprak demeli
Onda yaşamalı, onda ölmeli.
Ölmeyeceksen uğruna,
Sevda diye yad ettiğine varlığın neyedir
Sebebler aleminde tek sebebin o olmalı
Başka neden bilmemeli ondan gayrısını
Onunla gülmeli, onunla ağlamalı
Yaşamayı ondan almalı, ona vermeli.
Biraz korku, birazda umutla yaşamalı sevdiğini.
Bir sonraki gün daha fazla sevmeli
Daha çok gönül vermeli,
Sevdaysa yoluna düştüğün
Her gün gittikçe yanmalı yüreğin
Bağrına ateş düşmeli, aşk etmeli her zerreni
Bir alevdir Sevda,
Her gün daha çok harlanan, daha çok yakan
Benliğin onda tutuşmalı
Aslında benlik diye bir makamda olmamalı varlığında
Sen senden gitmeli, kendinide ona vermeli
Var ile yok arasında bir yol bulup ona göç etmeli.