Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Papazlar örneğin, okulda, hastanede, hapishanede, postanede, kahvede, eğlencede, kütüphanede, memurluklarda vs. gönüllü hizmet veriyorum süsüyle dolanıyor. Bir kimsenin insanlığına emek olmayı uygulayan bir hekimin, hakimin, öğretmenin, memurun vs. kaydırıyor ayağını, sokuyor kendi yalakasını. Al sana bir meçhul süreçte işgal edilmiş bir ülke varlığı sana! Papaz, kilisesinde dursun uygulaması, sanıyorum ki başarıldı, Almanya’da…

1945-1963 yılları arasında Avrupa’ya önce Portekizler gelmişler, sekiz ay kadar dayanmış, toptan geri dönmüşler. Sonra İtalyalılar ve sonra da Yunanlılar gelmişler, çabucak da geri dönmüşler. 1963 yıllarında Türkler yoğunca gidiyorlar. Bütün dünya ülkelerinin insanları yaşıyorlar şimdi birlikte ve Avrupa ülkelerinin her birinde. Meslek bilinci yoğunlaştı. Baş hakim, başhekim, baş spiker, polis, milletvekili vs. görevlerini aşk ile uyguluyorlar, oraları karıştırıp, fitne fesat sokuşmuyorlar Türkler. Diyorlar ki, işsizlikten dolayı göç edilmişti. Hiç düşünen oldu mu acaba bilim adamlarının yanıldığını? Savaş sonrası fabrika kurma izni, yağışların hava kirliliğini önleyeceği düşüncesiyle verilmişti belki ve bu yüzden öbür ülkelerle bu olanağı paylaşmalılardı. 1999 yılında bacalara filtre sistemi bulununca fabrikaların çoğunluğu taşındılar başka yörelere, ülkelere…

Borsalar dert belirmeye başladı. Para demek ki yenmiyormuş. Para demek ki huzur satın alamıyormuş. Para ile Terör üretme işini yaparken düşünmelilerdi. Ama bu sömürgeler millet acısını, hiç millet kadar çekmeyenler olmaya hep düzenli özendir. Çünkü, millet olarak kararlılıkta çabuk yalpaladılar. Çünkü, millet olarak kontrol etmeyi unuttular, kontrol edildiklerini ciddiye almadılar… Çünkü, millet olarak hazır paraya konma hevesine dilenciliğe eğitildiler… Çünkü, millet olarak yolsuzluğun kazandırdığıyla, rüşvetle, dolandırmakla damak tatlarını kirlendiklerini anlamadan daha, eroine bağımlılar gibi, uşaklık etmeyi rütbe edindiler kendi gönül rızalarıyla… Çünkü, hisleri çökertildi, ruhunda duygu duvarı kalınlaştı, ses girmiyor artık içeri, söz temizleyemiyor olarak da dışarıdan, uzaktan… Bilgi, uyuşmaktan ileriye gidemiyor artık…

Görsel hislerdir renkler
Duysal algılar sözler
Ancak dile getirebildiğin
Senin gerçeğin de olacak

Hissediyordum..Duymuştum..yeterliği

Oyları değerlendirenler niye nazikler? Oylar, AKP’nin Türkiyeyi kucakladığını söylemiyor, Türk milletinin bütün Türkiyeyi kucakladığını anlatıyor!

Niye mi? Söylerim zevkle. Türk halkının düşünceleri sevgi ve anlayışları aşk, kendine mal etme zevkiyle, hep aynı ezber, aynı makam musiki çalmayın, yeter! Edepsizliği de kucaklıyorum dedi Türk Milleti. Surata bak surata… ne oldu be? Ekşimiş muşmula gibi… haaa… söyleseydin ya… Ne gezer. Söylemezler… falcı ederler hep biribirlerini. Ya da anlamak istersen anlarsın, anlamayınca da ederler seni bir üstten bakancı… Peki, dediğiniz gibi olsun: Türk halkı. Kucakları sımsıcak! Anadolum gibi! Anadolum kokuyor her biri!

Amerika ile dost değilim, abartma, onlar olsa olsa arkadaşım olurlar sadece. Öyle de olmalılar... Bu bir üstünlük hakkıdır, yeryüzünü paylaşıyoruz birlikte. Tebessüm etmek nezakettir, yetmez dostluğa. Alo AKP? Orada mısınız? Diye sormuyorum, diyorum ki, AB varlığımı inkar ediyorsun! Kendine gel. Nerde dolaştığını biliyor halk. Yüreklerini öpüyorum. Kızmayın, tamam, küçüklerimim yanaklarından, büyüklerimin ellerinden öpüyorum.
Alo AKP? Gel hadi. Ama nasıl gelsin ki. Mahalle fırlaması bir orta oyunculuğuna kukla.

Türk varlığının anlamlara güven olduğu
Bu hassaslıktır
Düşünmek anadır, diyalog evlatları!

İnsandan insana diyalog kurumları, önce düşünmeye doğmaktır
Sonrası: Düşünceden düşünce doğar

Dün elime geçti okudum
Bir iskir gibi tüm yankısıyla
Hecelere sığdırmışsın kadınım
Onurlandım, umutlandım ki öylece
Okumayla bile enginliğini yaşattım…

İnsanın çirkinine
Sanatın güzeline aşığım!

Sevilen sadece bu tüm saltanatı
Müzik, resim, doğa, şiir, tiyatro, dans..
Oluşturur bunlardan yine bir yeni yaşam

Dünden kalma,
bugünün zevkinde,
yarının fiyatındaki eşyalar
anılar müzesine zenginliklerle.

Antisemitizmden,

Tak-ıldı… Tak: tümlecinden arındırılı bir kök olduğu bu şey, sadece hep tak tak kütüklüğü gibi aklıma da tak ediyor zaten bu takıntılar… Özkök ile nağme yapmak belki deme, başla bir kere... hırslıyım, kızdım ve düşünüyorum yine:

Türk demek: İnsanım demeyi anladım demektir
Türklük demek: insanlığı sevmeyi anladım demek

Göktürk’lerdir, şahadet parmağı ile göğü gösteren, tek tanrıcılığı bekleyen ve olmayı başaranlar. İnsan varlığının, diğer canlı ve cansız varlıklardan bir üstünlüğü olduğunu anlayabilenler olmaya yönelme olduğu anlaşılabileceği gibi, insan hem felakettir, hem insanlık en üstün güzelliktir olgusuyla düşünmektir belki;

Ne şeriat ne darbe denilmiş
Slogan diye
Sefilliği sorulsa kargaya, gülmezmiş
Nükte diye
Cehaleti hatip etmeye, ısmarlanmış
Tehdit niye?

Ben bir bebeğin yokluğu ardına diye
Doğmuş bir minicik usluluk yumağı
Çocukluğumun ufacık o çocuksuluğunda
................Hani sanki içime doğmuş gibi
Kocaman bir laf etmişim o anlarından;