Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

‘Aynaya bakarak konuşuyorlar’ diyor Başabakan. ‘Orada kendini görüyor, bizi göremez’ diyor. Göremez diyor gerçekten. Hiç olmazsa ‘göremiyor’ demiyor. Çünkü, verilen emekler kendini gör diye meydanları doldurup taşıyor hatta… başabakan pislik fışkırıyor, aynamızda gördüğümüz benliğimiz kirleniyor diyoruz. Susacakmışız yani… O öyle ulaşılmaz ki! Allah muhafaza, gören çarpılır! Duvar ardında, kapalı oda Yahudiliği…

Yani demek istiyorum ki, biraz adam olmayı dene Başabakan! Yahudi, Hz.İsa’yı bile çarmıha germe olanağı becerdi. Bu imkansızlık değil! Sen sen ol da Türk varlığında insanlığı uygarlığa taşıyan yüreği sahiplenmeyi anlayan adam ol! Para kazanılır, karakter gibi. Parayla karakter kazandım diyen olma! Para alış-veriş sağlar. Akıl satmadı Allah! Karakter kazan diye disiplinli bir terbiye olan sevgiyi, ruhun misafirliğini eşledi bedene, insanlığı uygarlığa taşımayı sağlar. Ruh, bedenin şahidi duracak.

İşin gücün bacak arasını sürtünmek diye bir dengenin sağlanmadığına değeri dünya taşıyor bağrında, emanet duruşuyla yörüngede. Beden ölür, dünyayı da insan öldürür sadece. İnsan, Allah aşkında öylesine yüceliktir insanlığıyla. Dünyayı insana emanet eden o yüceliğe bu şirkler niye? İnsan toplumu üremek demek, doğur doğurabileceğin kadar diye bir emek değildir. Yaşatabileceğin kadar doğur diyor dünya da ve bu yüzden suyu, toprağı, atmosferi denge koruyor. Her fazlalık israftır. Kültür bunun neresinde? Tükeniyorum diyor dünya! Bu oluyor dünyada Başabakan Dünyada olup bitenler diye ekonomist pisliğini kakalıyorsun sadece, milletin mülkünü soygunluk ahlaksızlığıyla…

Hükümetler bilerek mi kimi yanlışları
Yaptığı sorulursa eğer dışarıdan güdülen
‘Ne yaparsan yap yakalanma’
‘Yap ama büyük olsun’ ahlâkı
Hem vahşet üzerine kurulmuş
Bir batı medeniyeti ve içeride yardakçısı

Silinir kağıttan isimler, çizilir kağıda haritalar
Silinmez, adı soyadı yüreği ulus toprağına uygarlık
Çizilmez, taşır alnında bütünlüğüne insanlık…
Uygarlık topraklarındır, göç etmez, doğa ölmez
Diyelim ki: düşünmeyi severim, Allah tek, inkar edilmez
Göktürk – Oğuztürk – Atatürk tarihinin izlerinde yürüdük

„Yaşam hepimiz için güzellik sunmuyor mu? “
Diyordu bir halk felsefecisi yakın geçmişte…
O güneş küçüğüm, zenginlere ancak bir içinlik
Bize, kamburlarımız terleyene kadar hep eğiliş

Irak, yavrum ve Amerika dünya aşırı öncülükle

3+8+1 eder toplamı dürbünlük bir düzine
Mecliste bir aritmetiği göze sürtmece
Bush uşağı uşak azarlıyor medya önünde
Yahudi PKK melezliği dümdüzlük ile
Acaba niye görülmez vatandaş dedikçe de
Şu suratlarda yüzsüzlük bari bir kere…

Türkiye meclisi ana yüreği bekliyor, öyle acillik ki
‘Cumhuriyetin ana nesli partisi’ besliyor hayalimi
Cumhuriyet kurucularının ayak sesinde duyulan belki
Adımlar, kadınlarımızda metanet ve diliyorum ilgiyi…

Yürekte acı durdukça, ayaktayız, onuruz, bizler anayız

Üç hakkın olsaydı ne seçerdin gibi
Sık söylenir, düşünülür üçler güzelliği

İnsan aritmetiği
Elbette Allah, Kuran, Dünya
Veya Adem, kanun, Doğa

AŞK
yaşam için ruhumuzla sunulan
Sevgiden sevdaya köprüdür bu kurulan
Ecdad olup AŞK nurunu gökkubbede parlar
Kıyamete kadar Türk'ün Türke hükmü dileği
Bir saflık değil

3 mayıs gününü beklemek öyle uzadı ki
300 nesil, doğmamak için dilek diliyordur belki
AB’ye dilekçe yazıyorlardır kabul iznini
Belki ABD’de papa ile bir cehennem zebaniliği
Kim bilir, ürpertiyordur suskun bebekleri…

Aklıma sızı, yüreğime ezgi
Ruhuma sazı verirsem
Bana resital dinletsinler diye ellerine
Tinnitus orkestrasına eşlik ederler…
Yanımda olmadığına üzülme
Sensiz de koklaşıyorum doyasıya