Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Asya Birliği çalışmaları sürdükçe
Hortlayacak sıcaklığını AB-güncelliğine
Türk Dünyası kurulursa
AB,ABD olur ya da AB, ABD- birliğince

Öyleyse karar, Türkün Türk varlığı bilinmeli

Nadide kıyı ilçesi sular caddesinde
Tarihi Sarıyer Börekçisinde
Neşemizi buluruz diye dört kuşaklık mazinin
Öyküsü hemen girişte göz ve gönül zenginliği
Eşsiz o güzellikler, tatlar, renkler, zevkler
Seyre dalarken mahmur gözlerle akşamı

Tarihinde kovulan ve tarihin kovduğu Yahudi’ye
Asil Türk milletinin adil Genel Kurmaylığına ödemeye
Yılda yedi bin trilyon tazminata beş bin yıl süreyle
Davalı yüreğinden bu gerekçeye tarihinin özüyle
Hakkını izlemek vasiyetim olsun Yüce Türk Ordusuna!

Yazmak kadar okuma değeri
Taşımak için de sorumluluğu
Birliğin gücüne bu dayanağa
Kaçınılmazca onulmalı

Sevmek kadar sevilme ümidi

Kaynakların, pazarların bu diyarı
Genç nüfuslu Türkler uykudayken
Koynunda yatanlara vurdurulmalı diye
Gönülleri çöküşmüş akıllarıyla geçinmeye zorlanan
Nice soysuzluğun bu berbat tarih tekerrürü
Edindiği başarıdır alnında taşıyacağı

Sevgilim, senin için arınayım da
İçimizde, dışımızda, ağaçlarımızda diye
Uçuşan sarnıç varmış da biz bunun yerine
Diyelim ki üç sağdıç varmış Tanrı evinde
Biri bulanık öbürü duru su ile dolu
İkili de ben oldum ve bağlantım da sen isen

aşkına ölmeyi bilen bir ulus bilincinde
vatan yüreği eşsiz güzellik...
bu hep doğuş, vatan yüreğini yeşermek, can olmaya...

nisan filizlerinin bak şu küçük ayaklarına
topraksız yeşermiyor…

Birlik çağrısı sanatsal varlığın mimari ustalığı
Vatan varlığı beş duyu sağlığı inan kutsallığı
Yüreği ananın toprağında evladının adımladığı
Peygamber ocağı ordu, ölümün sımsıcak kucağı
Birlik bütünlüğüne baba şefkati ecdadın nuruyla çağlayan
Vatan sağolsun! varlığımız gökyüzümüz, suyu yeryüzümüz

Herşey dün ile güzeldi
Bugün güzel olan o yine
Güzel bir yarına ödeve
Sevgiden tohum ekmekti…

Tarihsiz bir Yıl Allah takdiri değil

‘Aynaya bakarak konuşuyorlar’ diyor Başabakan. ‘Orada kendini görüyor, bizi göremez’ diyor. Göremez diyor gerçekten. Hiç olmazsa ‘göremiyor’ demiyor. Çünkü, verilen emekler kendini gör diye meydanları doldurup taşıyor hatta… başabakan pislik fışkırıyor, aynamızda gördüğümüz benliğimiz kirleniyor diyoruz. Susacakmışız yani… O öyle ulaşılmaz ki! Allah muhafaza, gören çarpılır! Duvar ardında, kapalı oda Yahudiliği…

Yani demek istiyorum ki, biraz adam olmayı dene Başabakan! Yahudi, Hz.İsa’yı bile çarmıha germe olanağı becerdi. Bu imkansızlık değil! Sen sen ol da Türk varlığında insanlığı uygarlığa taşıyan yüreği sahiplenmeyi anlayan adam ol! Para kazanılır, karakter gibi. Parayla karakter kazandım diyen olma! Para alış-veriş sağlar. Akıl satmadı Allah! Karakter kazan diye disiplinli bir terbiye olan sevgiyi, ruhun misafirliğini eşledi bedene, insanlığı uygarlığa taşımayı sağlar. Ruh, bedenin şahidi duracak.

İşin gücün bacak arasını sürtünmek diye bir dengenin sağlanmadığına değeri dünya taşıyor bağrında, emanet duruşuyla yörüngede. Beden ölür, dünyayı da insan öldürür sadece. İnsan, Allah aşkında öylesine yüceliktir insanlığıyla. Dünyayı insana emanet eden o yüceliğe bu şirkler niye? İnsan toplumu üremek demek, doğur doğurabileceğin kadar diye bir emek değildir. Yaşatabileceğin kadar doğur diyor dünya da ve bu yüzden suyu, toprağı, atmosferi denge koruyor. Her fazlalık israftır. Kültür bunun neresinde? Tükeniyorum diyor dünya! Bu oluyor dünyada Başabakan Dünyada olup bitenler diye ekonomist pisliğini kakalıyorsun sadece, milletin mülkünü soygunluk ahlaksızlığıyla…