Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Duyumu gökten kayan ışık senfonisi gibi
Akşamlar sabahlar için bir müjdeydi değil mi?
Güneşlerde yanmak, pişmek için bu değerler
Gönül sofralarımızdan renkleriydi belki...

Güneşin yüzüne vurduğu denizin yakamozları

Türkiye’nin varlığı ve bekasının paketinden iç ve dış tehditler çıkıyor böyle. Türkiye dünyası aydınlanmacı Göktürk-Oğuztürk-Atatürk tarihi izlerinde, yüce Türk Milleti ulus varlığı ve bütünlüğü ile aynası bile, hep insana yönelen bir yaşam güzelliğinin uygarlığı. Güzel kadın veya erkek, güzellik şikayet reformu veya güzellikleriyle reform ihtiyacı duymuşlar mı?

Buna ‘mutlak’ demek bir olasılıktır. Rölatif bir kavram olan güzellik tartışma dönemi geçirdi, çok da yazıldı, kitaplıklarda rastlanır bu öykülere yönelik kitaplara. Hiç böyle de düşündünüz mü? Kanunlar sanki hep güzellere yapılmış gibi bir kurgu seyriyle, eşitlik ve adalet dengesini yeniden kur emri de ‘güzel’e verdiriliyor bu heveste ve bu hevese. Eşit olmak diye ‘çirkin-güzel’ ayarı aynılaşacak ve adalet (çirkin yönetimi diye ad alacak belki, kim bilir…) suçluların yöneteceği sistemini de kursun diye koruyacak, suçlunun suçu üstletilerek de ‘sen bu suça eşitsin’ diyecek suçsuzlara. Pardon, diyecek de reform terörü düzecek hem de. Adalet sarayımız ‘herkes eşittir kanun önünde’ diyor zaten, bu işte reforma kazandırılacak... Anladınız mı bu ne demek? Ben de anlamaya çalışıyorum zaten…

Adalete darbe yapıyor, kaçakçılık, yolsuzluk hoş bir meslek anlaşılmış ve cezasız bir hürriyet siyasetiyle de hükümet olmanın ‘yola devam’ gebeliğini yüklenmeye dolanıyor. Sosyal güvenlik reformu da yılıştı hemen böyle. Bir çuval kömür gözlülük düşleri de, dişleri de karartıyor. Para dünyayı yönetiyor pisliğini reform fışkırıyorlar yani…

Misafirim, bahar sıcağı sofrasında ben evliyim
Ev sahibi yağmur dolu bahar edasında, o boşanıyor
Buharlanan bulutlarda güneşe bir balayı, bu hava
Düşün alayında birlikte solunuyor! Her azı çoğuyla!

Ben evliyim kurulu yuvama, yurdum sancaktar ocağım

Serbest rekabet her piyasada işleyecek! ‘Özgür Eğitim’ derneği bir pratisyen ödevi sunabilir mi? Bir hemşirelik öğrencisi hastenede, doktor yanında, sağlık ocağında, ilk yardım kurumunda vs. pratik dönemini çalışarak eğitim alıyor. Bu amaçta güzel bir hizmet olur. Yine bir hizmet olarak örneğin, okullarda belirli bir simge kıyafetlenerek diğer öğrencilerin öğrenimini sekteye uğratmak için, rebelliği sanıyorum rekabet sanıyorlardır hatta, harcanan çabalarını okula adapte olma hizmeti verebilirler.

Aman Dikkat diye aklımdan yine geçmedi değil. Şöyle ki, gelecek bir zamana ayrışımları tetikleyecek taban da olabilir. Bir taraftan, rekabet becerisi orada yüksek, burada düşük, şurada eksik vs. gösterisi ile özel eğitimin devlet destekli eğitim kapsamına alınması için bir provokasyon olarak, diğer taraftan, okulda milli marş şarkısı söylemek istemiyorum diyen özelliği için bu özgürlük okulu yine adapte hizmetiyle, devlet okuluna eşdeğer bir eğitim için denetlenebilir. Güzel okuyan, çirkin sokuşmaların farkındalığı olur.

Ama, şu Vietnam andı ‘onları taş devrine döndürene kadar bombalayacağız’içeriğinde düşünülürse eğer, şöyle ki, bunu bir nevi yorma taktiği, savaşlarla yormaya eşdeğerlikte bir karmaşada şaşkınlaştırdıkça Pazar yerleşimi bir taraftan, okulu kazanç şirketine dönüştürme eğilimi ile, hükümet şirketinin şer büyümesi gibi, kendi öğretimimi kendim ödüyorum, öğretim şartımı da kendim kararlarım hakkını güden bir deneyiş olacağıyla, tecrübe edinmeye değer buluyorum yine de, büyük bir dikkat ile.

Ey bu saflığı böyle büyük veren yüce Allah’ım
Buna şükretmeye sabrı gönlümde buldum da ben
Yine de sormak doğdu bütün bu kaderlerden
Saflığın silah olacağı nasıl bir duygudur ki
İlmin duruluğuna bu ne çok yollardan seçim
Anlamaya bu yüzüm daha burada kızarıyorken

Uzaya gidenler diyorlar ki
Dünya ufacık görünüyor oradan
Öyle şirin, öyle kutsallığı belirgin, ki
Birlik kaçınılmazlığını geleceğe de
Ant ile onaylayıp yaşadık
Daha iner inmez sağ salim yurdumuza

Uygarlık yörelerindir.
O yörenin ve o yöreye insan olmuşlara ne mutlu!
Bu özelliğin tanımıdır: Ne mutlu Türküm Diyene!

Bir yöreden bir okur diplomalı olduysa
Bilgi en büyük, genç ve ebedi kudrettir yörede daha

Bu kadar karmaşaya, temaşaya rağmen:
Kuzeyinden güneyine, batısından doğusuna
Dolaşmış şu başabakan dert dinleyip kucaklamaya
Ötekiler niye oturuyormuş Ankara’da?

Doğru söyler bunu, doğru söyler sustuğunu da!

Savaşı kutsayan bir millet değiliz
Teslimiyetçi ruhumuz da yok
Bir zamanlar siyah insanlar köle idiler
Hesabı birine iyi ötekine kötü dediler
Yahudi yeryüzüne yayıldı derlerdi
Kiminin hesabına kiminin zekasına yaradı

Halkı okumaktan uzak tutmaya şerli ortaklıklar
Sadece seyre eğitmek için yüksek servet akıtanlar
Yüz yıl bir çalışmayla buna oldukça da inanırlar
Osmanlı parçalanırken de İngiltere’ye sığınanlar
Türkiye doğdu işte, soruna çözüm mü bulamıyor?