Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Yaşam, aşk tohumuyla bir sevgi özünün aritmetiksel bir toplamı
Yolunda bu emeğin hamuruyla midesine değildi pişen o ekmeği
Yüreğine banmayı önce bilmekti peşinden gitmeye harcama yerine
Birlik tatmayı yeğ tutmaktı gereği ve devamı:

Gönlün gönüllere bir tebessüm olmaya yeterlilik dileklerimle

Çırpınıyor Anadolu, vatan yürekleri çılgın çağlıyor
Güzel bilgi berrak suyu güzel ahlak yazgısı duruyor
Sevmiyor kahpelik dürüstlüğü, o kazan kaynatıyor

Adil vatan toprağına uygarlığı tohum yatan
Çağdan çağa ecdadıyla yüreğini asillik dolan

Aristo’nun tiyatro eserinde tragedyaları izleyen
seyircilerin duygusal yaşantısı gibi
Kişisel duygularından ziyade
Başkalarının duygularını sergilemeyi
Hamlet’i oynayan bir aktör yapıyor zaten

İYİYİ YAPABİLDİĞİ HALDE YAPMAYAN BİR İNSAN
SUÇ İŞLEMİŞ OLUR. Pestalozzi
Beat kappeler´den tutkulu bir istatistik lektürü:

_______________________İsviçre
____________________sosyolojisinin

Bu görüntülerde bile,
...küçük ülkeler...büyük ülkeler...birleşik ülkeler...katışık ülkeler...ayrışık ülkeler...hakkında
deneyimlerin böylesine süresizliğine rağmen,
sınırların kaldırılmasının artık kaçınılmaz olduğu bu yüzyılda,
21.yüzyıl eseri olarak bir de bu „zorbalık ülkeler“ icadı
-yüreğimin en derinliğine kadar kınıyorum bunu-

Bu vatan fedakârlıkla yaşatıldı, beddua, fetvalarla değil
Her karış toprağında şehit kanı emanet, dikkatle eğil
Türkün doğuşudur düşünmek, hep yine doğmayı bil
Bir giderken bin doğan Türk kıymetleri ile sevgi bu evin

Yanıyor yüreğim, hür milli ruhumun inanç yaşı akıyor

Mevsim yaz, kalbim sonbahar diyen şiirler
Kötüler sararmalı, solgunlaşmalı kötülükler
Ağacından dökülmeli o yaprağı birer birer
Kökünün yaşı genç, varlığı genç, aşkı genç
Mevsim kış, benim kalbim bahardır diyecek
Mevsimin yazı, ilkbaharı, sonbaharında da

Deniliyormuş ki insanlık azaldı....
Duyulmaya gürül gürül daha insanlık! ! !
işte ibret sesler!

Kediler
öleceklerini hissedince saklanıyorlar...

zamanın bahçesinde
çocuklar gibi oyalanırken şimdide
daha güzel ve parlak güneşler altında
yatağı kuru bir ırmakta çatırtayan umut
ışığına susamış gecenin doğuşunda
maviliğinden dökülen damlasıyla

Zahmet etme hiçbir şey ile emek armut şiş ağzıma düş demek
En büyük değerdir, düşünürün var olduğunu bilmek
Haydi aslan yürekler verin taze bir ses, ses, ses...
Yürekliği solumayan yürekte aslan kendini kükremez

Ocak 2009