Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Bu vatan fedakârlıkla yaşatıldı, beddua, fetvalarla değil
Her karış toprağında şehit kanı emanet, dikkatle eğil
Türkün doğuşudur düşünmek, hep yine doğmayı bil
Bir giderken bin doğan Türk kıymetleri ile sevgi bu evin

Yanıyor yüreğim, hür milli ruhumun inanç yaşı akıyor

Mevsim yaz, kalbim sonbahar diyen şiirler
Kötüler sararmalı, solgunlaşmalı kötülükler
Ağacından dökülmeli o yaprağı birer birer
Kökünün yaşı genç, varlığı genç, aşkı genç
Mevsim kış, benim kalbim bahardır diyecek
Mevsimin yazı, ilkbaharı, sonbaharında da

Yaşlı, iki büklüm kadın gibi evinde
Yalnızlık! Gecenin hangi yarısında
Odada tek kanatlı üzüntü kuşları
Uçmak için çabalıyor…kim bilir
Çarpıp sessizce kapılara, camlara
Uçamayıp düşüyorlar…belki de

Yeryüzünde dokuz milyar insan var
Insan olarak da bir tek insanlığım var
Ne ırk sivrilmeye, ne de ille seni sevmeye bir zorum var

Ben insanlık seviyorum, uşaklık taslağıdır ırk, züppe arar
Benim hür milli ruhum, bağımsızlık karakterim var

Türkiye Cumhuriyeti yüce Türk Milletiyle yüksek değerler
Yöneten hükümetler yücelik bilmeliler…

Sevgisizlik sevdirmez, sevmiyorum basitleşirler….
Yahudi’yi sevmiyorum diyerek
Topladığım düşünceler bahaneli olaylardılar….

Polisleri saldırıya görevlendiren bu hükümetiyle başabakan, yavrularımızı her kenar köşede kıskıvrak olmaya sindirecek. Güvensizliği bu körükleme ile pişkin kellesini sırtaracak Cumhuru da! Daha nereyi kirleteceksiniz diye sormaya vakti bulacağız elbette. Ama şimdilik… hep işte bu: ‘ama şimdilik düşünme öncelikli’ durumuyla hep kazançlı oluyor, sınırlayamıyorlar işgal amaçlarına cinayet susamışlığını… Diyorlar ki

…. daha önceki hükümetler dönemi yan gelip yattılar
…. daha önceki hükümetler dönemi örgütlü çetelerdi

: uzun ince bir yoldayız şarkısını da alenen okutturan intikam örgütü de siz misiniz demeye cüret etmeyecek, düşüneceğim:

Güne anlam kazandır diye yordum aklımı
Bayram seyran yetim kaldım dedi inledi
Gün anlamı hakkıdır diye içimin tartısıydı
Konu komşu, dost, arkadaş hep eksilendi

Yoksulluk girdabına dua sığındım, inledim

Yaşamın mimarı olan önderler nadirdir. Bugün ‘yaşamın mimarı’ Batı medeniyetinde ‘Yönetici’ diye anlatılıyor olsa da, Allah her yüzyılda bir dahi yaratıyor diye güzeller güzeli Mustafa Kemal Atatürk’ü anıyoruz aşkla. Terimler davranışları belirler. 21. Yüzyılı adımlıyor olduğumuz halde, anlaşılmıyor, anlamaya yanaşılmıyor tavrını takınıyor insanoğlu. Günün 24 saatini meşgul ettirmedikçe yaşamdan zevk almayan bu gönlü boş insanlar, ruhunu boğarak ancak, ruhsal hasta olarak sömürüyle beslenmeyi yeğler… Ama, ‘yaşamının mimarı’ kavramını Yahudi uşaklığı tadıyla Batılıların iyi tanıyan, iyi bilen oldukları inkar edilmez. Üç bin yıldan bugüne taşıdıkları küresel paranoyaklığı dünyaya leş gibi saçıyorlar.

Terimlerin sözcüklerde anlamı giderek yozlaştırılıyor. Günlük sohbetlerde kullanılmaması için yeterince meşgul ediliyor: yenilik diye sonu gelmez olur olmazlığı uygulatarak, hatta ‘post modern’ terimi ile cazipleştirerek, para kazandırmaya özendirme ile, ithal mal tüketiciliğine alıştırma ile vs.… Çünkü, alışkanlık başlayınca borçlanmış olarak köleliği başlayacaktır. Sosyal yardım, işsizlik parası, çocuk parası, kadına annelik aylığı vs. ile iş arama, çalışma hevesi uyuşturuluyor. Oysa bütün bu güzellikler gerçekten bir medeniyet olabilirdi. Teknoloji de öyle. İnsan yaşamına kolaylık sağlama amacı yerine vahşet, dehşet, soygunluk, hastalık saçıyor, kolera, veba hastalığından daha şiddetli kırıp geçiyorlar insan topluluklarını. Bir tür doğal kaynak alış-verişi sanki…

Afganistan, Irak, Afrika bu felaketi ebediyetine vahşet yaşıyor. Ülke toprağının yer altı kaynakları hızla kontrole alınıyor. Gürcistan örneğinde siyasetçi şebeke organizesi halkını sindirmeyi başardı. Sindirmeye ülke gönüllüleri olarak AB, ABD’de ders bile almışlar.

Yüce sanatkâr Allah kainatı yarattı
İnsan sanat, insanlık sanatçı aşkı
Atölyede yontulur insan, galeride insanlığı

Edebiyat kuramını şekillendiren
Dile ulaşana kadar ruhun sesinden

Okuyucu için öğrenen kahraman
Otobiyografisiyle moralce integre olma
Ve anlamlaşmak için kendini açımlamayla
Yaşam tadı kredisi bu gelişen romanı
Acının geri ödenen sanki bir aracılığı
Daha ölmeden önce hatta