Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Anımsamak tadı doldu damağıma, dimağıma. Avrupa’da ne oluyor deyip durdum kendi kendime, yazdım, yazdım, yazdım… ve birden gelmişti aklıma, henüz yazamamıştım. Şimdi bu vesile olgusuyla rahatladı içim. Bayramlarımızı yüreğimde tadıyla, Avrupa bayramlarımızı da birlikte bir başka hoş duyum artılarıyla zenginleştim tadımda. Burada da bayram yaklaşıyor, Weihnachten, noel bayramı deniliyor sanıyorum.

Her noel bayramına daha iki ay önceden başlıyorum bir hoş bayram kokusuyla… alış verişlerde ve caddelerde… bayram günü oturup bütün hazırlığın yorgunluğunda bir dinlenmeyi hak etmiş gibi huzur ile rahatlığı tadılıyor olduğunu düşündüm. Tam bu sırada geldi aklıma;

Bir Ramazan bayramı kutsallığı için önce üç aylar, sonra bir ay vicdan hazırlığı oruç ve nihayet bayram… bugün ise tattırılanlar… ağlamıyorum… düşünüyorum sadece öylece… kaybettiğimiz değerlerde daha insan olduğumuza kanaat etmeyi istemenin anlamını düşünüyorum… bu kanaatler ile vatan duygusuna kalabilecek bir vicdan duyarlığının hacmini ölçüp biçmeye başlarken, tartakladığımı hissedip, sustum… çocuklarımızı ezmeye ama daha yetecek kadar bir güç kalmış olduğunu kim hissediyor? Siz! Sağolun… bu amaca hangi hız ile gidileceğini anlayan var mı?

Bir hurafe eline düşürülmez yönetim. Bir hurafeyi, üstelik bir devlet mekanizmasının dokunulmazlığına güçlendirerek, denetmek, kollamak, zararını aza indirgemeye emek olmak bir vatan sorumluluğunda millet aşkının refahı ve huzuru sadece darbe yarası almıyor, canına ölüm, kucağına şehit alıyor.

Tanrı aşkına! İhaleyi taraflanmak, rüşveti almak da, vermek de suçtur! Memurlukları, temiz ödev hakkına görev hakkını da istek donatın! Bir hata düşünülür, bir endişe süreçlerle izlenir, bir suçu ise işaret parmağı dosdoğru işaret etmeli! Kim olursa, ne olursa da olsun, bir suç, dosdoğru kişi ile belirtilendir! Hukuk ispattır! İşaret parmağı ise ‘o ispat’ hakkıdır!

İşaret parmağı hakkıdır: tek Tanrıcılığı ilan eden Göktürkler'in bu işareti yücelttiğidir! Disiplinli bir terbiyedir sevgi. Çocuğumuzu tehlikeye karşı uyarı eğiten dikkattir! Bu yücelikle bir dikkat, kötü sözlerin yoruculuğuna önlemdir!

Şeref, ruhun misafir varlığına her başarılacak mutluluk ‘yaşamı, süreci, vedası’ ile bir toplamının güzelliğidir! Serbest rekabet her piyasada işleyecek! Uygarlık topraklarındır! Yörede altın barındıran toprağı işleyecek, onu ayağa kaldıracak, hayata geçirecek o yöre sakinleri olacak, o yöre sakinleri sahibidir bu rekabetin, dersem ‘aman dikkat’ ile de benim önümde engel duvarı örmeye kalkışılacak! Ya yıldırarak hırsızlamaya, ya da hata yılışarak benim üstüme de bu şerrini yığılmaya vs. Çok şükür! İnsan, hata yapmamaya ‘aman dikkat’ saygısını insani duygu haliyle disiplinli bir terbiyede hem sevgi koruyor alış-veriş duyarlığını hem de ‘insana öncelikli’ hissiyatında korunan olarak…

Eğitimde alternatif modeller diye 20 yıl boyunca geliştirilmiş, bir ülkenin itilecek olan karmaşa yıllarına da başarısı görsel hazırlıklı olan bir yenilik önlemi mi, yeni bir tuzağı mı, bir vatandaş mı, bir özgürlük anlayışı mı, bir ekonomiye mi ve ne kadarını demeye gerek bırakmayan haliyle de, bir rekabetçi mi yetiştirmeli evrensel insanı, sorusuna yanıt oluyor.

Örneğin, özgürlüğe dayanan bir eğitim: ‘kendi içinde sistem’ ve ‘ana akımın dışında bir model’ olarak bu iki ayrışma alanında bir ‘Alternatif Okullar’ kapsamına alınmış ve demokratik okulların ‘ana akım sistemine’ bir model diyerek, alternatif okullara ‘kendi içinde sistem’ diyen bu düşünce ile önce biraz açıklamalarını izlemeli: örneğin

Türkiye Cumhuriyeti ulus uygarlığıyla
Yüce Türk Milleti ve dili Türkçe olduğuyla
Duyduğumu duymazlıktan gelemem hakkı için

Ziyaret sırasında size diyorsa Cumhurbaşkanı
Türkiye’de etnik gruplar yaşıyor diye, inanma!

Yüreği sararsa ateştir yanan
Uyumaz, uyanmaz olur bunalan
Sanılır ki sevdadan müjde kalan
Buhranlar ağlatırlar…

Bir boşluk olsa, denilir ki saklanmazlar

Beğenilmiş olan kocaman şiirin bu iki mısrası elbette düşünülmeye değer.

Babam, benim aşkımdır, kavgamızla güneşi bile yakarız
Gecenin eteğinde ay yıldızlardır göz kırpışmalarımız '
çok çarpıcı anlatım ve mesjlara gebe bir şiir..soluklu..

‘’Anayasa işi petrol bulmaktan daha zor’’ diyen dili eşek arısı soksun desem de sokmuyor işte. Ve bu kaçıncı artık! Anayasa hissi bu kirde odunlaşmış bu insan başbakan yardımcısıymış. Ağlamıyorum. Bu odun ruhun bir devlet işinde varlığıyla akıl hastanesinde mi olduklarını sordum kendime. O ruha acınır bir laf söylemeye….

Ya Türkiyem? Onun hali bunlarla ne olacak? Tanrım! Ağlamıyorum. Yalvarırım bir düşünce olanağı yarat bana. Bunlar hangi heyeti bu işe hangi şartlarla koştular ki, düşünmeye ürperiyorum… yeter be! Yeter bu köhnelik! Yeter bu kadar berbatlık! Daha ne kadar kütüklük düşkünlüğü sergilenecek? Allah’ım şu mübarek ramazan ayında sevgi duygum ağlıyor, sevgim ağlıyor, ağlattırılıyor acımasızca… Tutuklat şu dilleri, bitsin şu kütüklük… bu ayıplar nereye varsın daha? Alınsın ellerinden Anayasa artık! Alınsın! Alınsın!

Bu kütük okuma yazma biliyor üstelik. Anayasayı bir torbaya koyup tekmeleyecek iştahıyla, 10 günlük bebeği torbaya koyup 4 kişilik futbol keyfinden ne farkı var arasında? Hiç mi benzerlik gören yok Allah aşkına? Şiir ile koklaşıyoruz dedik hani? Şair ne yapar? Yazar ne yapar, kimdir medya, ne yapar savcı, hakim, hekim? Ne oluyoruz? Kimiz? Nerdeyiz?

Deniliyor ki; BİRAZ İNSAF. SENİ HER OKUDUĞUMDA TAKDİR ETTİM YİNE TAKDİR EDİYORUM AMA BU TÜRBAN MESELESİNDE YANLIŞSIN. TÜRBAN KİMLİK DEĞİL BİZİM DEĞERİMİZDİR

Evet yazdım: ‘Tarihiyle Okunan’ başlıklı 11 kıtaya yakın şiirimde:

Türban namusum diye diye topladın oyu! Türbanlı eş kimliktir! Kimlik!
‘Ilımlı İslam devleti’ modeli diye bu huy ne uymaya ne sığınmaya değil

Burası Beyaz

Tuzak başkasına kurulmaz, akıldır malzemesi
Bu kurduğu kendine yuva, hem oyuncağı olacak…

El kaldırıp tavan gösterilirse

Eğer dünyayı bir bürokrat yaratmış olsaydı,
şimdi hâlâ tufanda olurduk demeyin.
Bürokratlar hep haklı.
Onlar kurala uyuyor
kurallar elbette her zaman doğru.
Yalnız yaşam ara sıra kuraldan sapıyor,