Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Ahlâksal aritmetiktir
Mutluluk hesabı
En yüksek iyi´dir hazcılık
Bu tinsel haz yaşamı
Mutluluğun gerçek evi ruh dinginliğine
Ulaşmak olan öğretinin temelini

Sesi olanlar yaşıyorlar daha, canlılar
Her biri kendi bütünlüğünde mücadeleci ordular onlar
Sessiz ordulardır şehitler
İnsanlığın ölüsü de dirisi de yücelik onurlular...

Hakkım helal, sevgim haram olsun sana

Saf bir gün geçirdim dün…
Kadın, çoçuk, doğayı bedelsiz sevdiğimi
Derken…sıraladığımı farkında olmadan…
Erkeklere sevgimde ayırım vardı sanki…
Taa çocukluğumdan…ürperdim bir tuhaf…
Atatürkü seviyordum erkek olarak, saflık işte

Ödev, izin ve yasak
Hazzın devamlığında bu sözcüklere
„düzgüsel dizeler mantığı”
„yükümlülük mantığı “ deyişleri de kullanılmakta...
ödevbilgisel etik anlayışında bir de
„dogru eyleme“nin

Miras paylaşımı gibi hale uzak durmayı duyanı seçip
Yaklaşmayı yine dener hiç razı olmam diyeni geçip

Türk şuuru varlığı adına tek hür bedele çoktan razıyım
Allah'tan dilek ümidine hareket bereketi olsun razıyım

1968’li yıllarda Almanya’da RAF örneğin, kimileri yeşiller partisinde sempatidir, bir kısmı hapishanedeydi, çıkartılıyorlar yavaş yavaş… Onların artık Terör değil… Fransa’da, İngiltere’de, Amerika’da adları artık Kürt! Yani, Avrupa Kürt diye bir kovdukları bir geri getirdikleri Terörler!

İnsan hakları denilen katliam ruhlu şebekelere artık dosyalar sunalım! Hem insan hakkı diyor, hem o tüketilen ülkelerin sayısını saymıyor… Ama, daha bu çalışma için bile, onlardan, o insan hakkı masrafını istemek şartıyla! Her evrensel çalışmaya evrensel kasaları var... insanlığa harcanmıyor ama asla… öylesine bir hal ki, laf bulmayı ancak, Goethe, Schiller çağlarının düşünürleri belki başarırdı …

Evrensel Terörlük doğurmasıydı bu! diye şimdilik anlatamıyorum... bir konu ile bunu çalışmayı denemeye çalışırım... halbuki anlaşılabilirdi... belki, bir toplum davranışı olarak, psikolojik zayıflatmanın, sosyal insan, az sosyal diye asosyal diyelim buna, insan tavırlı diye fırsatı yaratıp, bunu kullandıkları bir örnek olabilir buna...

Sağımda mezarlık, solumda ağaçlık
Hava sıcak. Çok sıcak.
Demek mevsimlerden yaz.
Bu sıcağı benim sırtım, başım uyduramaz.
Küresel baygınlığın eşiğinden sıçrayışa
Yürüyorum iniş yokuş ne çıkarsa karşıma

İnsanlar ruh taşıyor her canlılar gibi
Ruhlar sevgi yaşıyor Allah aşkı gibi
Havlayan mesajları insan mı vermeli?
Niye havlar insan? Hayvan ürkütmüyor ki…

Kasım 2007

zihinde tasarlanan, gerçekleşmesi özlenen
düş, imge, hulya, hayal ürünü bir hikayeden
biri hakikat öbürü hayal belli belirsiz şey o gölge
geçtiğim iki ses arasında kendimden
gerçekliğin aynadaki hayali aydınlatılan

Bir yerlerde şöyle okumuştum;
Öğretmen sınıfa girip kürsüye giderken ön sırada oturan bir kız çocuğunun
cüzdanını alır gözü önünde çocukların. Kız çaresiz ve tepki verir, hepsi şaşkın
’Cüzdanımı aldınız’ der, ama öğretmen ’Hayır, cüzdanını keşfettim! ’ dersine başlar. Ders konusudur; ‘hayır, … keşfettim! ’
‘Hayır, -canını, malını, ırzını, yuvanı, toprağını, yurdunu…-, cüzdanını Keşfettim! ’... Hırsızlık yapma denilmez, adı suç içeriyor
Cismine sahip olarak aldığının, alacağının... Almadım dahi kullanılmaz bir ‘hayır’ yeter. Bence, Kristof Kolomb darbe’sini anlatıyor