Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Sanal dünyamda bir yerlerde gezinirken:

Havalar niye soğuk diye geçmişti aklımdan... şimdi anlıyorum... Tartışmalara katılan, tez ve antitezlerin yığınlaşacağını biliyor olmalı... Resim yapmak isteyen boyasına, fırçasına el atacaktır herhalde... fırçasız boyama da vardır belki, kalemlerle... her haliyle ama illa da ele geçmeli... Herkesin elinde aynı malzeme varsa, çocuk gibi, bak benimki bu kadar, hadi canım seninki yarın bitecek, benim hep olacak gibi oynayalım öyleyse, ama oyun kurallarıyla... Kuralsız hiç oyun oynayan oldu mu? Var mı öyle bir oyun?

Ben çocukken arkadaşlarla az çok oyun oynadım, ama az çok konuştum da onlarla... Oyunların kurallarını konuşmaya uyarladım, gayet güzel oldu... Çok okudum onlar oynarken, kendime bir sürü sanal surlar, renkler, baharlar, sırdaşlar edindim, gayet gerçek mutluluk oldu kitaplar, oldukça gerçek arkadaşlıklarım oldular…

Hani deniliyor ya
Seçimle gelen seçimle gidermiş diye
Bir noktaya kadardır, aşılmaz serkeşçe…

Hükümet olmaya sorumluluk üstleniliyor diye
Hani deniliyor ya, vatanı tehlikeye sürümeye

Düşmanı düşmanın silahıyla karşıla
Tecrübelerden deyimler vardır sayısızca
Bir Türk yok mu çığlıklarıydı bir çağda
Bunu uyguluyor Batılılar akıllarınca
Gel beni kurtar Amerika….

Canım sıkılıyor halinden gibi savaşın diyorsa
Bir Yahudi
Dört kardeşten hani, ikisi sana, ikisi bana
İki kardeşten biri sana, biri bana diye toplumda
Kim üstlenir bu ödevi?

Gönül ferman dinlemez ruhundur o gülücükler
Sevgi göz kırpışır, aşk ateşini düşer
Aşk, bilinmeye doğru bir yolculuk dediler
Bir yastıkta kocamaya hayırlar dilediler…

Bir yâr gelir bizlere, vatan yüreğinde sevgiler

Yeryüzünün en yaygın eroin uzmanlığıyla
Ne yapar bir halk geçerse elinin altına
Sıkışırsa bir keyfince aklının dumanında
Bir kürt –istan diye kürt fistanı teklifini
Ciddiye alırdım insanlığı hayale teslim etmeden önce

Bir Nuh gemisi donatıp, uygarlığın sonraki yaşamına inşa edilmesine depolanıyor tohumlar… Saklanan tohumlar insanlığa uyarı içindir. Eşikte duran nükleer savaşı belki… Alıştırılıyoruz bir felakete yavaşça…

Hiroşima’da toprak küstü, hastalık tarımı güncele hakim oldu. Şu siyaset hastalığını kurtarmaya, yeniliği geleceğe donatımlı liderleri bulmak Türkiye’ye nasip olacak inşallah. Dördüncü son buzul çağını yaşamamış olmanın şanslılığı ile Anadolu toprağında bu yüzden, su ve gıda, bitki ve nem ile yer altı kaynağı ve atmosfer dengesi sağlığından, verimliliğidir. Buna düşman tek varlıktır insan! İnsanın düşmanı insanın kendisidir: Tüketiciliğe kurulu pazarlama yeteneği ile bireyliğini kişilik fışkırmaya…

Ham petrol bir fosil kökenlidir. Doğanın bin yılda üretebildiğini bir günde tüketiyor insan, teknoloji histerisinde. Ve artığını da, mikrobiyolojik florasını bozmaya geri veriyor. Hem ülkeden, hem ithal siyasetçiliği için ülkeler arası ödenen çifte aylıklı hükümet gibi, çifte tüketiciliği ile aritmetik insanı peşine takılmalarla; bugünkü ekmeğini kazanmaya bak, yarından sana ne karakterleriyle hazırdan beslenmek varken ne gereği var bunlara diyen Yahudiliği sevenler onlar…ister var olan huzurdan, ister var olan cana, mala, ırza saldırarak ya sahiplenmeyi ya faydalanmayı da kâh şer püskürüyor, kâh yalakalık yılışıyor…İnsanın aritmetiği ise ahlak güzelliği istiyor, disiplinli bir terbiye olan sevgiyi saygı koruyor, ulus yüceliğini uygarlığı kuruyor.

Ruhumuz ahretin Mis kokusuyla
Gül kokusu sevdiğim
İçimize can katan bağışıdır Tanrının
Bir göçmenlik aslı
Ruhumuzu misafirliğe bu hazırlığı
Ömrü bu baharımın

Şanlı, şöhretliler bugün
Artık ne horlanılıyor, ne de eşiklerine yüz sürülüyor.
Geçmişte buna
Yüz karası, namus lekesi, aşağılık deniliyordu
Bugün sadece nesir, yayınlama, halk efkarı deniliyor.

Hangi yanıma baksam, dökülüyor yaprağı
Duvarında şu yalnızlık, mutlu bahar çınarı
Kolu kanadı kırık, aşamıyor kendini dalı
Bir hüzün batağının anlamsız varlığı sardı…

Hangi yönüme baksam, durgun ırmak, duru yatağı