Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Polisleri saldırıya görevlendiren bu hükümetiyle başabakan, yavrularımızı her kenar köşede kıskıvrak olmaya sindirecek. Güvensizliği bu körükleme ile pişkin kellesini sırtaracak Cumhuru da! Daha nereyi kirleteceksiniz diye sormaya vakti bulacağız elbette. Ama şimdilik… hep işte bu: ‘ama şimdilik düşünme öncelikli’ durumuyla hep kazançlı oluyor, sınırlayamıyorlar işgal amaçlarına cinayet susamışlığını… Diyorlar ki

…. daha önceki hükümetler dönemi yan gelip yattılar
…. daha önceki hükümetler dönemi örgütlü çetelerdi

: uzun ince bir yoldayız şarkısını da alenen okutturan intikam örgütü de siz misiniz demeye cüret etmeyecek, düşüneceğim:

Güne anlam kazandır diye yordum aklımı
Bayram seyran yetim kaldım dedi inledi
Gün anlamı hakkıdır diye içimin tartısıydı
Konu komşu, dost, arkadaş hep eksilendi

Yoksulluk girdabına dua sığındım, inledim

Yaşamın mimarı olan önderler nadirdir. Bugün ‘yaşamın mimarı’ Batı medeniyetinde ‘Yönetici’ diye anlatılıyor olsa da, Allah her yüzyılda bir dahi yaratıyor diye güzeller güzeli Mustafa Kemal Atatürk’ü anıyoruz aşkla. Terimler davranışları belirler. 21. Yüzyılı adımlıyor olduğumuz halde, anlaşılmıyor, anlamaya yanaşılmıyor tavrını takınıyor insanoğlu. Günün 24 saatini meşgul ettirmedikçe yaşamdan zevk almayan bu gönlü boş insanlar, ruhunu boğarak ancak, ruhsal hasta olarak sömürüyle beslenmeyi yeğler… Ama, ‘yaşamının mimarı’ kavramını Yahudi uşaklığı tadıyla Batılıların iyi tanıyan, iyi bilen oldukları inkar edilmez. Üç bin yıldan bugüne taşıdıkları küresel paranoyaklığı dünyaya leş gibi saçıyorlar.

Terimlerin sözcüklerde anlamı giderek yozlaştırılıyor. Günlük sohbetlerde kullanılmaması için yeterince meşgul ediliyor: yenilik diye sonu gelmez olur olmazlığı uygulatarak, hatta ‘post modern’ terimi ile cazipleştirerek, para kazandırmaya özendirme ile, ithal mal tüketiciliğine alıştırma ile vs.… Çünkü, alışkanlık başlayınca borçlanmış olarak köleliği başlayacaktır. Sosyal yardım, işsizlik parası, çocuk parası, kadına annelik aylığı vs. ile iş arama, çalışma hevesi uyuşturuluyor. Oysa bütün bu güzellikler gerçekten bir medeniyet olabilirdi. Teknoloji de öyle. İnsan yaşamına kolaylık sağlama amacı yerine vahşet, dehşet, soygunluk, hastalık saçıyor, kolera, veba hastalığından daha şiddetli kırıp geçiyorlar insan topluluklarını. Bir tür doğal kaynak alış-verişi sanki…

Afganistan, Irak, Afrika bu felaketi ebediyetine vahşet yaşıyor. Ülke toprağının yer altı kaynakları hızla kontrole alınıyor. Gürcistan örneğinde siyasetçi şebeke organizesi halkını sindirmeyi başardı. Sindirmeye ülke gönüllüleri olarak AB, ABD’de ders bile almışlar.

Yüce sanatkâr Allah kainatı yarattı
İnsan sanat, insanlık sanatçı aşkı
Atölyede yontulur insan, galeride insanlığı

Edebiyat kuramını şekillendiren
Dile ulaşana kadar ruhun sesinden

Okuyucu için öğrenen kahraman
Otobiyografisiyle moralce integre olma
Ve anlamlaşmak için kendini açımlamayla
Yaşam tadı kredisi bu gelişen romanı
Acının geri ödenen sanki bir aracılığı
Daha ölmeden önce hatta

bahtı açık olsun, yüzü hep gülsün
o narin yavrularımızın geleceği güne
atacağı adımlarda yollarına umutu
gözümün ışığı aydınlıkları olsun diye
yüreğim çiçek açsın huzurlarına
duâm her nefeslerinde yoldaşları olsun

Donumu, gömleğimi, örtümü başıma mı kefen diye mi kullanacağımı, milli ruhumu parmaklayıp, tırnaklayabileceğini siyasetle çözmeye demokratik değilim. Anayasamda kıyafet şartlandırmasının yeri yoktur ve olmayacaktır! Kıyafet, mesleki ihtiyaçlarla belirlenecek sağlık uyumları olarak gerekliliklerdir belki; kaynakçının eldiveni, gözlüğü, ameliyat masasında giyinilecek veya astronot kıyafetine hijiyen durumları gibi… Bunlar mesleki mecburiyetlerdir, bilimsel açıklanabilen… Benim giyeceğime bilimsel keneliği pirelenmesin kimse, eğitim aldığım okulum bu sağlığımı düşünecek güvendir bana… Ordum ordudur, milletin egemenliği milletindir ve hükümet diye seçilenlere haddini ölçüyle verdiğimdir. Hükümete hatırlatacağım bu ölçeğinin vatan, millet, bayrak sağlığına dokunamayacağıdır. O ölçek, benim yegane millet varlığımdır, benim kayıtsız şartsız dokunulmazlığımdır.

Her ortaya çıkanın tellallık hakkı olduğu sanısıyla da ve daha neler neler uyduruklanmaz ki ardına takılacak çıngıraklığına, kuştan öğrendim kuş dilimi, kıştan öğrendim renksizliği dondurabileceğimi, seni nasıl yerinden yurdundan sökeceğim diyenlere meydan değildir vatan yüreğim… tellallık yaptırmaya, tellal kişnemeye ticaret denemesi laboratuarı değildir millet bütünlüğüm…

Çalışmak demek, sağlıklı yaşamak ise, kimin benim adıma ne çalıştığını da bilmem gerekir demektir. Al eline kazma kürek kaz kazabileceğini, yüreğimi mi kazdığın, inancımı mı kazdığın sana önemli değil demek için ücret almaya çalış denilmiyor… bunlar, akıl hastanesinde olması gerekir diye sıfatlanarak korunmaya muhtaçlardır… Kazanılır elbet, önce bağımsızlığını, sonra millet korunmaya ordunu, sonra yuva kurmayı, çocuğuna bahçeyi, altına arabayı, yuvana ortak olmayı aşarak kendine ait evini diye artırabilirsin çalışma olanağını diye sosyoloji, toplumsal vs. bilimlerinden okunur…

yaz, adını soyadını da olsa
yaz, bir selam olup kalsa da
yaz, sevgi duyulacak aşkla
saygıya düşünceler olacak...

yaz, ses vermeyip toplayan

'Yatağımda yatıyorlar' diye bırakılan, yılışılan adresim
'Sözün bittiği yer' bu hal, varlığı ise hukukta hukuku çiğneyenlerin....
Yağmaladıkları önümde duracak olan yaşamdı ve geleceğim
Girişilen hızda yok edildi birlikte öylece de geçmişim...

Erkeklerin askerlikte borçlanma gibi bir hakkı var

Yazdıkça bir şeyler olsun değil;
Aklın başından alındığı o bir an
Hep amaç hep beklenendir yürütülen
Karamsarlığı da aşan bir karmaşa
Her haber bülteninden yükselen…
Dayanılacak elbet