Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Üçüncü, beşinci, onuncu oldun,
Xəyal pilləsinin son ucu oldun.
Qürbətdən dönməyən sonuncu oldun?
Sən ki qol çəkmədin ilkə,əzizim.

Həsrətin qapqara donu qaranlıq,

Bulaq-könül çeşməmdir,
Sis-çəkilən eşməmdir.
Qarşındakı düşməndir,
Vur, balası, vur görüm.

Qəmin bağrın söksənə,

Xara ipək çitdi daha,
Qoşa ulduz itdi daha.
Vaxtsız sevda bitdi daha,
Hər şey qurtardı,qurtardı.

Qoy özümə kəfən biçim,

Lal meşeye dönmüşüm,
Boz şüşeye dönmüşüm.
Benövşeye dönmüşüm,
Ayrılığın bağında.
Ömrün qürub çağında.

Qızılgül tez solandı,
Söyüd saçın yolandı.
Ay keçdi,il dolandı,
Sandım sular duruldu.

Baxanda daş büstünə,

Qəlbimi göynədir gülün acısı,
Könlümə yaradır dilin acısı.
Sənsiz keçirdiyim ilin acısı,
Günlərin həsrətə vurulmağıdır.

Sevən sevdiyinə qəsd eləyibdir,
Yalançı vədlərlə məst eyləyibdir.
Nifrət sevgi hissin üstələyibdir,
Çalxanıb təzədən durulmaq gərək.

Dağların sinəsi yüz oyulmayıb,

Bu dünya naşı.kar olub,
Sevgim axır aşkar olub.
Sözəbaxan şikar olub,
Öz ovçuma vurulmuşam

Mən özümü heç öymərəm,
Əğyar qapısın döymərəm.
Qarşısında baş əymərəm,
Sındırmaram qürurumu.

Doğularam bir də,ölləm

Iyirmi beş il keçib
O qanlı gecəmizdən.
Şəhidlik yan ötməyib
Görəsən neçəmizdən.

Rus tanklarının səsi