Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Qəlbimdə sevdanın qızıl heykəli.
Ümidlər bir az da ona söykənir.
O qədər gecələr yol gedib-gəlir,
Xəyalım gündüzlər yuxulu olur.

Başım altda qoyub söz balıncını,
Yaramı astaca soydu həsrətin.
Saplayib qəlbimə qəm qılıncını,
Bir anda içimdən oydu həsrətin.

Biri o birinin sözünü kəsir,
Dayana bilmirəm, ürəyim əsir.
Əl-qolum bağlıdır, ediblər əsir,
Qoyub gedəcəyəm xatirələri.

Məni keçmişimə heç də bənd etmir,

.

Getdiyin yolların üzü bərimi,
Gizlicə söylədim düzü hərimi.
Yayıbdır aləmə dərdi-sərimi,
Qoyub gedəcəyəm xatirələri.

Mənlə əyişib deyən,
Daim döyüşüb deyən.
Dünya dəyişib deyən.
Yoxdur sığal-tumarı.

Eşqi ucuz tutan sən,

Kədərdə məziyyətə bax,
Verdiyi əziyyətə bax.
Düşdüyüm vəziyyətə bax,
Əllərimin qabarın gör.

Yalan çıxar nədən doğru,

Qəmdən heykəl yonardım,
Soyuğundan donardım.
Su sonası olardım.
Ömrümün qu çağında.

Bəndəm bir himə, açım,

Dərd çölünün torpaqları şorakət,
Heç vaxt verməz sevən kəsə bərəkət.
Buz tək dondum,edəmmirəm hərəkət,
Qəm evinin bucağında qalmışam.

Niyə tanrı verir mənə zülümü,

Nə kədərin rəngin soy,
Nə də fərəhindən doy.
Hicranını gendə qoy,
Vüsalını qucaqla.

Silib alın tərini,

Tərk eyləyib hüzur məni,
Hicran gizlin süzür məni.
Bu ayrılıq üzür məni,
Sənsiz sanki qürbətdəyəm.

Kəsməyir ki qəm ülgücüm,