Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Narı gülöyşə göndər
Etginən peşə göndər.
Mənə bənövşə göndər

Dərsdən aldığım beşlər,
Qeydə qaldığım beşlər,
Meyl saldığım beşlər,
Indi qoşa gəlmisiz.

Dayanmısınız məğrur,

Səhər məndən erkən durub,
Üzünə toz kirşan vurub.
Fərəh çoxdan yuva qurub.
Qəm evimin çölündədir.

Şimal-şərqi məğrib edək,

Biz də qoşa ulduz idik,
Günəş doğdu, sönüb getdik.
Tənha idik,yalqız idik,
Kölgəyəcə dönüb getdik.

Nə yaxşı ki görmədim mən,

Ay gəlinə sirr açan,
Tənhadır həyət-bacan.
Yıxılıb yazıq qocan,
Harayına qoş, qarı.

Zərif, bəyaz dürrümün,
Mindi suvağı, neynim.
Pıçıldadı sirrimi,
Dindi qovağın, neynim.

Dağ deyəsən sən olub,

Tutub məni qara sancı,
Insafı yox bircə damcı.
Əllərinə alıb qamçı,
Həsrət məni döydü axı.

Xəyalım bir yerdə tutmayır qərar,
Sərgərdan küləklər hey qovur məni.
Söyləmə,şənlikdə qalmağa nə var,
Həzin nəğmə çalan ney qovur məni.

(Şəhid həyat yoldaşının ildönümü günü qəzada
həyatını itirərək şəhidinə qovuşan Günelə)

“Şəhid məzarına əklil qoyarım,
Göz yaşı tökməkdən çətin doyarım.
Necə həlak olub istəkli yarım”-,

Gözlərimdə min bir sual,
Ürəyimdə acı məlal.
Önündəcə duruban lal,
Yaddaşını yoxlayıram.

Yaxşı günlər əldən gedib,