Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Ayrılığın gəlişini qəlb duyur,
Vüsalımını izlərini tez yuyur.
Yay günündə Xəzəriminn göy suyu,
Narın-narın ləpələnər oynunda,

Əynindəki libasın,
Köhnəmi ya yenimi?
Tutma daha yasımı,
Kimsə verməz yerimi.

Danışa bilməz kimsə

Nahamar yolları düzlenibdir bax,
Qapqara cild ile üzlenibdir bax.
Saxta tebessümü gizlenibdir bax,
Hicrin qan qoxulu dodaqlarında.

Insan qismetinden uzağa qaçmaz,

Bu yolun sonu qem, dayan, ezizim,
Kederdir qapımı döyen,ezizim.
Bilsen, üreyimdir deyen, ezizim
Allahu-ekberin qurtardığı yer.

Azalmır dumanım, çnim, a dünya,

Düşmənə qan-qada ikən,
Ilk baharlı ada ikən.
Işığı gur oda ikən,
Döndüm qaranlıq guşəyə.

Göy səmalar daha əngin,

Esrlerin sınağından keçib geldin,
Dost-tanışın qınağından keçib geldin,
mehebbetim.
Sen su qeder saf,temizdin,
Gur dalğalı bir denizdin
batmaq isterdim qoynunda,

Qara gözlü semend tapım,
Üzü doğru Sehend,çapım.
Qoluma bazubend taxım,
Tez tanısın felek beni.

Yaxın dostum ağ şamandır,

Həyat bir gün verdiyini
Geriyəcə alacaq.
Xatirələr külə dönüb,
Əlimizdə qalacaq.

Alışacaq sönən ocaq,

N? gül qalıb, çiç? k qalıb,
X? zan vurmuş bağımda.
Baxışların kölg? salır,
G? lib keçir bağrımdan..

Indi m? nim ümidl? rim

Dumanım, çiskinim, çənim ürəyim,
Olubdur tək mənə qənim ürəyim.
Yolunun üstündə güldən tökülən,
Mənim ürəyimdir, mənim ürəyim.

Qədrini bilərsən zaman keçdikcə,