Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Səmaya tuşlanan şad baxışları,
Göylər əks etdirib qaytarar geri.
Tezcənə daşlanar yad naxışları,
Çünki qəlbimizdə yox onun yeri.

Sadəlikdən aliliyə yol gedər,
Addımlarım gah sağ, gah da sol gedər.
Qapımızdan qapınıza qol gedər,
Sonda hesab yəqin bərabər olar.

Açılıb da pəncərənin önündə.

Yenə nədən mənlə öc düşür günlər,
Zalım əğyar ilə öpüşür günlər.
Demə ki çox yavaş ötüşür günlər,
Papağın fırlat da,gəlib gedəcək.

Ah da çəkəmmirəm nəfəs dolusu,

Tanrı qoçağın olub,
Yaşıl qovağın olub,
Vətən, qonağın olub,

Fərəh, sevinc gəlsin çayla,
Coşub daşsın hay-harayla.
Külək sizə çalsın layla.
Pəncərəni açın, gəlin..

Dərd önündə sərvaxt olun,

Göy üzündə dan söküldü,
Sanki necə can çöküldü.
Ürəyimdən qan töküldü,
Baxışların dəlib keçib.

Imkan olsa bəri bax,
Gör ölü, ya diriyəm.
Üz çevirmə sən Allah,
Səni sevən biriyəm.

Bu dünyanın əzabını
Görə görə gəlmişəm.
Bu dünyanın xəzanını
Hörə-hörə gəlmişəm.

Biri sarı,biri aldı,

Bir gün yaşıl xatirəndən
qopub gəlsən,
Qış günündə bəyaz qarın havasına
hopub gəlsən nə olar ki.
Gül solar ki...
Addımların ürəyimin başındadır:taraq-taraq,

Gedin deyin o mərd ərə,
Könül evim talan,gəlsin.
Yönün salıb bərilərə,
Ürəyimi alan gəlsin.

Dostluğunda qınandığım,