Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Külək sənin adın yaya,
Eşqimizin odun yaya.
“Mənlə birgə o dünyaya,
Gedək”-dedin,getmədimmi.

Qında kəsər qılıncın da,
Islanmaz ki balıncın da.
Durmuşam yol ayrıcında,
Sənə gedim, ya getməyim.

Sən bir sevda müfəttişi,

Uca boyunu görməyə,
Gözəl soyunu görməyə,
Sənin toyunu görməyə,
Mənim ömrüm yetməz, quzum.

Istiliyin, sazaqlığın,

Alışmayan közsən ki,
Dili acı sözsən ki,
O qədər acgözsən ki,
Gözünü sarmış yemək.

Dərdin evin yıxmısan,

Nə çıxar həsrətlə barışığından,
Gecənin hicrana yaraşığından.
Kiçik sevgilərin qarışığından
Yaranır izləri olan məhəbbət.

Hamı xəbərdardır sənin huyundan,

Deyəsən yağmayıb hədər yağışım,
Bəxtimə yazılıb qədər yağışım.
Uca göydən yağır kədər yağışı,
Altında yuyunub daranmışam mən.

Ilahi yanında mən üzüağam,

Hava soyuq, yağış yağır,
Üşüyəcək kasıb fağır.
Əziz dostum, yanam ağır,
Yaraşmayır ittihamın.

Məhkəməsi uzanıbdır,

Taqətim yox qəhərimi udmağa,
Ayrılığın zəhərini udmağa.
Qəmli gündə qəlbimi ovutmağa,
Səndən mənə yadigar da qalmadı.

Qan ağlayır indi gözəl Qarabağ,

Saralıban solaraq men,
Qem-badeye dolaraq men.
Qızıl güneş olaraq men,
Göy dumanı yardım sensiz.

Kim bağladı bext-keçidi,

Həsrətin dadın görüb mən hey ahu-zar etmişəm,
Zillətin adın görüb göz yaşımı qar etmişəm.

Əzizim, sən olduğun ətirli, solmaz gülşəndə
Özümü bir qızılgül, əğyarımı xar etmişəm.