Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Çəkdiyinə heç bəs demə,
Hardan gəlir bu səs.Demə.
Toxunmayın siz dostuma,
O mənim sağ cinahımdır.

Döngələrdə azılmasın,

Uçuq ev tək çökənmişəm,
Gözdən qan-yaş tökənmişəm.
Mən bitmişəm, tükənmişəm
Ana, mənim günahım nə.

Bu dünyanın işi zordu,

Eh, sevə bilməz ki hər nadan,naşı,
Sevgidir hisslərin alisi,başı.
Sanki bir əsrdir sevginin yaşı,
Səni sevməyimin günahı nədir.

Pis gündə, çətində qoymaz ki darda,

Göz önündən getməyir ki,
Vüsalıma yetməyir ki..
Istilik bəxş etməyir ki,
Dağlarda qar təbəssümün.

Üzüyə qaş olmasa da,

Sağalmaz ki mərəzin,
Nədir mənlə qərəzin.
Düz çəkməyir tərəzin,
Ədalət ölçüsüsən.

Soyuq küləklər əsib,

Yeni dastan olacaqdır,
Qara gözlər dolacaqdır.
Tarixlərdə qalacaqdır,
Bizim günahsız sevgimiz.

Nə yaşadıq, nə də görək,

Neçə vaxtdır tanıyıram mən səni,
İsladamaz çiskin səni, çən səni.
Qocaltmaz ki telindəki dən səni,
Tanrı verib qoşa igid pay, Günay.
Günəş Günay,ulduz Günay, ay Günay.

Esmiranın rəfiqəsi,
Qapqaradır göz didəsi.
Oturub söhbət edəsi,
Hər bir sözü şirin Günay.

Insan ağlıyla tanınır,

Ağlayıram.Ürəyimin başı qan,
Yer üzünün torpağı qan, daşı qan.
Nədən mənim gözlərimin yaşı qan,
Nədən sənin gözlərində gün doğur.

Qış çıxmamış deyirlər ki yaz gəlir,

Axtarır şeytanı dəccal, tapmayır,
Özünə havayı əcəl tapmayır.
Fərəh sevinməyə macal tapmayır,
Dərdim gecələyir gündüz gözündə.

Titrək-titrək yanan şam pilənibdir,