Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Bu məxməri fəsildə,
Bu payız süfrəsində
Oturaq sən də, mən də.

Yarpaqlar xışıldasın,
Gün azca işıldasın,

Səni xəyalımın pəncərəsindən,
Gizlicə baxmaqla seyr edirəm mən.
Ruhumu dincəldən həzin səsindən,
Qüssəli səhəri xeyr edirəm mən.

Həsrətdən gizlənmək, qəmdən yaşınmaq

Qəmdən könül bağlar qubar,
Dərd ağarmaz, yağsa da qar.
Alıcı yox, satıcı var,
Bir böylə bazar içində.

Sevmək,dostum, böyük qüdrət,

Durmuşam cüt məzar qarşısında mən,
Qüssəylə baxıram hər ikisinə.
Göz yaşı yaradır göz önündə çən,
Ton belə çatmaz ki dərd çəkisinə.

Bilirəm. Ruhunuz başımın üstdə,

Görərək sevdanın mahi-camalın.,
Sanki uçub getdi ağlım-kamalım.
“Sevmirəm”- söylədim mən bilə-bilə,
Sanırdım dönəcək şeyda bülbülə.

Eh, nə cəh-cəh etdi, nə də oxudu.

Görərək sevdanın mahi-camalın.,
Sanki uçub getdi ağlım-kamalım.
“Sevmirəm”- söylədim mən bilə-bilə,
Sanırdım dönəcək şeyda bülbülə.

Eh, nə cəh-cəh etdi, nə də oxudu.

Qəlb sındırma acı sözlə,
Od qalama soyuq közlə.
Günahkarsan,səni gözlər,
Bir gün vicdan məhkəməsi.

Məktəbi bitirdinz,
Gözləyir yeni həyat.
Indi növbə bizimdir,
Il keçdikcə boy ataq.

Sabahın tələbəsi.

Telini hicranın əli yolsa da,
Ağrıdan qapqara gözü dolsa da
Vüsalın şirnisi bircə olsa da,
Həsrətin acısı milyondu, heyf.

Fikirlər müxtəlif, çürüyü vardır,.

Sənsiz şırşır bulaqlar,
Daha coşub çağlamır.
Yaxın deyil uzaqlar,
Ürək dərddən ağlamır?.