Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Çəkmə gəl sən məni belə dara, gül.
Sonda qismət oldun zalım xara, gül.
Könlümün başında bitib qara gül,
Al rəngli o gözəl laləni neynim.

Yoxdur yer üzündə tayı-bənzəri,
Tanrının çəkilməz ondan nəzəri.
Yenə də sevirik mavi Xəzəri,
Gün-gündən artsa da suların duzu.

Qaranlıq mühitdə rəngi solsa da,

Vüsalın boynumdan asılı qalıb,
Əlləri hər yerdən kəsili qalıb.
Beynində intihar üsulu qalıb,
Mən fani dünyanın dar ağacıyam.

Uğur soyum, zəfər adım,
Unudulmaz zəfər andım.
Xoş ətirli zəfərandım,
Külək əsdi,zirinc oldum.

Su qalmayıb bəyaz novda,

Sevimli ol, əziz ol,
Dalğalanan dəniz ol.
Bəyaz gül tək təmiz ol,
Zirvədə qarım, qızım.
Ay mənim Narin qızım.

Bağlayıb dost bazarını,
Seyr eyləyib güzarını,
Bu dünyanın əzabını
Kimlər daşır çiynində.

Alışana söylə can ki,

Hicr önündə dayanmağa nər gərək,
Həyəcandan axıtmağa tər gərək.
Yaman döndüm ,eh. Mən naşı zərgərə,
Qiymətini verəmmədim,alqışla.

Sarılaram qollarına,
Darılaram dollarına.
Bulud olub yollarına
Yağış çilərəm, çilərəm.

Göz açıb nurlu sabaha,

Bir ürəyim, bir sehirim, bir şaman,
Bir atım var, bir yəhərim, bir saman,
Inamı var bar verəcək bir zaman,
Səhradaca yaşıl ağac əkəcək.

Həmin dağdır, həmin dərə, həmin düz,

Hicrandan uzağa qaçammadım ki,
Zülmete gur işıq saçammadım ki,
Xatire boxçasın açammadım ki,
Üstünü qar alıb, yağış döyübdür.

Hesretin neğmesi bestelenibdir,