Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Nur olub masmavi dənizə axdım,
Qısqanc dalğaları yandırıb-yaxdım.
Dönüb gözlərinin içinə baxdım,
Qəlbimi titrətdi gizli təbəssüm.

Ay külək, səsimi dünyamıza yay,

Dostum, gəl keç dünyamızı.
Addımla, seç dünyamızı.
Bəzəyər iç dünyamızı,
Sənin gizli təbəssümün.

Çox ağırdır xar tənəsi,

Ey könül hissleri, azca qarışın,
Heyata keçmekçün ancaq yarışın.
Saçımın biri ağ, biri sarışın
Yolunu ölünce gözlerem senin.

Duyğular qalıbdır yene kesrde.
Onu tam etmez ki şeir, nesr de.
İlk defe deyesen keçen esrde,
El-ele tutuşduq göl qırağında.

Getdin.Üreyiminn zal otağından,
Özünle apardın genişliyi de.
Daha güller açmaz könül bağında,
Bu gediş sevgide eniş deyil de...

Yuxulu gözlerim açılmayır da,

Getdin,məni qoydun dərdlə baş-başa,
Ayağın altın yer titrəmədi?
Uzaqdan baxaraq etdin tamaşa,
Şəninə yazdığım şer titrəmədi7

Etdiyin bütüncə pislikləri mən,

Getdi, tənha qoydu sevdam bizləri,
Həsrətin dəymədi yerə dizləri.
Kəsilib vüsalın ayaq izləri,
Hər şey ayrılığa qalacaq deyən.

Qulaqları varmış göyün, yerin də,

Çox yarpaq düşüb ömürdən,
Yaşamışıq bir ömür tən.
Get, əzizim, get ömrümdən,
Həyatımdan get görüm.

Bu dünyadan istəyin nə,

Getme, bu gedişin dönüşü yoxdur,
Getsen yollar seni qaytarmaz geri.
Yoxuşu bircedir, enişi çoxdur,
Yaralı qelbimde inilder yerin.

Nə yad sözə uyub aldan,
Uzaqda dur qeylü-qaldan.
Xəstə ürəyimi al qan,
Etmə,etmə gəl.